Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 czerwca 2018 r.

Pismem z dnia 4 kwietnia 2016 r. A. P. wniósł za pośrednictwem Urzędu Komunikacji Elektronicznej Delegatura w [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność organu w sprawie doręczania korespondencji osobom niewidomym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 12 grudnia 2016 r., sygn. akt IV SAB/Gl 99/16 stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Pismem z dnia 17 grudnia 2016 r. A. P. cofnął swoją skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 maja 2017 r., sygn. akt IV SAB/Wa 89/17 umorzył postępowanie ze skargi A. P. Postanowienie to, z uwagi na niepodjęcie go przez skarżącego z placówki pocztowej, zostało zwrócone do Sądu i uznane za doręczone z dniem 7 czerwca 2017 r.

Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że orzeczenie z dnia 16 maja 2017 r. jest prawomocne od dnia 15 czerwca 2017 r.

A. P. pismem z dnia 28 marca 2018 r. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wa 89/17. Jednocześnie złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga na przewlekłość postępowania jest niedopuszczalna, dlatego podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2018 r. poz. 75 - dalej jako "ustawa"), skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie. Oznacza to, że skarga na przewlekłość postępowania jest dopuszczalna jedynie w toku postępowania, bowiem zasadniczym celem tej skargi jest usunięcie stanu przewlekłości i spowodowanie rozpoznania toczącej się sprawy. Niedopuszczalne jest zatem wniesienie skargi na przewlekłość postępowania po prawomocnym zakończeniu postępowania.

W niniejszej sprawie postępowanie sądowe przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie IV SAB/Wa 146/12 zostało zakończone prawomocnym postanowieniem z dnia 5 grudnia 2012 r. Skargę na przewlekłość postępowania skarżący wniósł w piśmie z dnia 16 marca 2018 r.

Postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie IV SAB/Wa 89/17 zostało zakończone postanowieniem z dnia 16 maja 2017 r., które stało się prawomocne od dnia 15 czerwca 2017 r. Skargę na przewlekłość postępowania skarżący złożył natomiast w piśmie z dnia 28 marca 2018 r. Oznacza to, że skarga ta została wniesiona już po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowego. Z tych też względów skargę na przewlekłość postępowania należało uznać za niedopuszczalną.

W odniesieniu do wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy wskazać należy, iż zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej jako "P.p.s.a.") prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Oczywista bezzasadność skargi zachodzi wówczas, gdy stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości, co do braku szans na wydanie pozytywnego dla skarżącego rozstrzygnięcia, bądź gdy zachodzą oczywiste przesłanki odrzucenia skargi. W niniejszej sprawie skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podlega odrzuceniu. Brak jest zatem podstaw do przyznania skarżącemu prawa pomocy w tym postępowaniu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 5 ust. 1 i art. 8 ust. 2 ustawy w związku z art. 178, art. 180 i art. 197 § 2 oraz art. 247 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 i 2 postanowienia.