Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 września 2012 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 czerwca 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 814/12, odrzucił skargę T. G. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] lutego 2012 r., w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty za nieruchomość pozostawioną poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej jako nieopłaconą. Sąd wskazał, że wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono skarżącej w dniu 14 maja 2012 r., zatem 7 – dniowy termin do jej opłacenia minął w dniu 21 maja 2012 r., zaś faktycznie czynności tej dokonano w dniu 28 maja 2012 r., a więc po terminie.

Od powyższego postanowienia skarżąca złożyła skargę kasacyjną, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 220 § 1 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), przez błędne i dowolne przyjęcie, że skarga nie została opłacona pomimo, że strona ją opłaciła oraz błędne i dowolne ustalenie, że skarżąca opłaciła skargę dopiero w dniu 28 maja 2012 r., gdy faktycznie już w dniu 17 maja 2012 r. wypełniła przesłany przez Sąd przekaz pocztowy, wpłacając na podane tak konto kwotę 200 zł tytułem wpisu od przedmiotowej skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

skarga kasacyjna jest zasadna.

Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują przesłanki nieważności określone w art. 183 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zatem Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej.

Zauważyć należy, że w myśl art. 220 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (skargę), aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3).

W niniejszej sprawie skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia 27 lutego 2012 r., w kwocie 200 zł. Wezwanie w tym przedmiocie doręczono stronie w dniu 14 maja 2012r.

Zaskarżonym postanowieniem Sąd odrzucając skargę stwierdził, że została ona opłacona po terminie – na co ma wskazywać wydruk z dokonanej elektronicznie transakcji z dnia 28 maja 2012 r.

Zauważyć jednakże należy, że w aktach niniejszej sprawy znajduje się przekaz pocztowy z dnia 17 maja 2012 r. na kwotę 200 zł tytułem opłaty od przedmiotowej skargi.

Z powyższego wynika zatem, że skargę należy uznać za opłaconą w dniu 17 maja 2012 r., choć wyjaśnienia oczywiście wymaga kwestia wpisu dokonanego elektronicznie w dniu 28 maja 2012 r. W sytuacji bowiem, gdy okaże się, że skargę omyłkowo opłacono "podwójnie", należy oczywiście dokonać stosownego zwrotu na rzecz strony skarżącej.

W obecnej sytuacji jednakże – tym bardziej, że w aktach znajduje się oryginalny dowód przekazu pocztowego – nasuwających się wątpliwości nie można interpretować na niekorzyść strony skarżącej. Przeczy temu zagwarantowane każdemu obywatelowi konstytucyjne prawo do sądu.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.