Sygn. akt I OSK 600/07
SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Gminy B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 listopada 2005 r. sygn. akt I SA/Wa 1896/04 w sprawie ze skargi Gminy B. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość p o s t a n a w i a: podjąć zawieszone postępowanie
Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 września 2007 r. sygn. akt I OSK 600/07 – na podstawie art. 125 § 1 i art. 131 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a.") zawiesił postępowanie ze skargi kasacyjnej Gminy B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 listopada 2005 r. sygn. akt I SA/Wa 1896/04 oddalającego skargę Burmistrza Gminy B. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] NR [...], w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość.
Zawieszenie to nastąpiło do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny wniosku Gminy B. z dnia 2 maja 2007 r. o zbadanie, czy art. 73 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872, ze zm.), rozumiany w sposób nakładający na gminy obowiązek wypłaty odszkodowania za nieruchomości zajęte pod drogi gminne oraz drogi lokalne miejskie, jest zgodny z art. 2 i art. 167 ust. 1 i 4 Konstytucji RP. Wskazano bowiem, iż art. 73 ust. 2 pkt 1 powołanej ustawy stanowił podstawę decyzji Starosty Powiatu P. z dnia [...] zobowiązującej Gminę B. do zapłaty odszkodowania za część nieruchomości zajętej pod drogę publiczną, a niewłaściwe zastosowanie tego przepisu jest jedną z podstaw skargi kasacyjnej.
Wyrokiem z dnia 28 lutego 2008 r. sygn. akt K 43/07 Trybunał Konstytucyjny orzekł, iż art. 73 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną jest zgodny z art. 2 oraz art. 167 ust. 1 i 4 Konstytucji RP.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zawieszone postępowanie podlega podjęciu.
Stosownie do art. 128 § 1 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, a w szczególności gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania – od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie.
W niniejszej sprawie zawieszenie postępowania nastąpiło na mocy art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., tj. z uwagi na toczące się przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowanie dotyczące zgodności art. 73 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 103 ust. 2 Przepisów wprowadzających ustawy reformujące administrację publiczną z przepisami Konstytucji, które zostało już zakończone wyrokiem z dnia 28 lutego 2008 r. sygn. K 43/07. Stąd, postępowanie sądowoadministracyjne podlega podjęciu.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 128 § 1 pkt 4 w związku art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak wyżej.
