Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 kwietnia 2009 r.

Pismem z dnia 17 kwietnia 2009 r. skarżący J. B. złożył wniosek o wyłączenie Sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego Jerzego Bujko od orzekania w sprawie ze skargi kasacyjnej J. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 7 lutego 2008 r., sygn. akt II SA/Bk 648/07 w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków.

W uzasadnieniu wniosku skarżący podkreślił, że podstawą wyłączenia Sędziego jest jego "wrogi, osobisty stosunek do strony i zainteresowanie wydaniem niekorzystnego wyroku". W dalszej części wniosku skarżący przytaczał fakt, iż Sędzia w 2002 roku wydał niekorzystny dla niego wyrok, co zdaniem skarżącego ma związek z "przyjęciem korzyści materialnej lub majątkowej". W związku z tym skarżący podnosił, iż Sędzia jest do niego "osobiście uprzedzony", co wynika ze zlecania dokonania dodatkowej kontroli torb skarżącego po wywołaniu rozprawy, w celu ustalenia posiadania urządzeń rejestrujących dźwięk czy też "nieoficjalnym nakazaniu ochronie "obstawy" skarżącego przy poruszaniu się po sądzie, a zwłaszcza zapoznawaniu się z aktami". Przytaczał również fakt złożenia przez Sędziego zawiadomienia do Prokuratury o dopuszczenia się przez skarżącego przestępstwa pomówienia, która to sprawa została w późniejszym czasie umorzona.

Skarżący wskazał, że sprawy przed sądem, w których w składzie orzekającym zasiadał Sędzia nigdy nie zakończyły się dla niego pomyślnie. Uważał także, że sprawy dotyczące ulicy [...] w Sokółce są rozpoznawane przez Naczelny Sąd Administracyjny zawsze z udziałem Sędziego, co jego zdaniem z góry skutkuje wydaniem wyroku niekorzystnego dla skarżącego. Następnie polemizował z treścią uzasadnienia wyroków zapadłych z udziałem Sędziego i w konsekwencji wniósł o wyłączenie Sędziego od rozpoznawania sprawy na skutek "osobistego uprzedzenia do skarżącego".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych, sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa - art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej: P.p.s.a., wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego w danej sprawie (art. 19 P.p.s.a.).

Skarżący nie wykazał we wniosku, aby w sprawie zachodziły jakiekolwiek okoliczności podważające wiarygodność, obiektywizm i bezstronność wskazanego Sędziego.

Sam fakt, iż zgodnie z twierdzeniami skarżącego, Sędzia wydawał niekorzystne dla niego wyroki i w związku z tym Sędzia jest w stosunku do jego osoby "uprzedzony" nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej w myśl art. 19 P.p.s.a. wyłączenie Sędziego NSA Jerzego Bujko od orzekania w niniejszej sprawie. Oceny tej nie może zmienić także subiektywne przekonanie skarżącego co do braku bezstronności sędziego, nie poparte żadnymi dowodami.

Uznać zatem należy, iż w okolicznościach niniejszej sprawy strona nie uprawdopodobniła, że między nią, a Sędzią zachodzą takie stosunki, które mogą powodować wątpliwości co do jego obiektywizmu.

W konsekwencji nie zaszły więc podstawy do wyłączenia Sędziego NSA Jerzego Bujko od orzekania.

W powyższej sytuacji żądania skarżącego nie są zasadne, a zatem Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 19, art. 22 § 1 i § 2 P.p.s.a. w związku z art. 193 P.p.s.a., oddalił wniosek o wyłączenie sędziego.