Sygn. akt I OW 237/23
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie:
Przewodniczący:Sędzia NSA Marek Stojanowski
po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wojewody Małopolskiego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Wojewodą Małopolskim a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Krakowie w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania odwołania T. D. i R. D. od decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z 29 maja 2023 r., znak: GS-15.6812.9.2022.EP w przedmiocie waloryzacji odszkodowania za przejęte nieruchomości
umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Uzasadnienie
Wnioskiem z 8 listopada 2023 r. Wojewoda Małopolski wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygniecie sporu kompetencyjnego pomiędzy Wojewodą Małopolskim a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Krakowie w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania odwołania T. D. i R. D. od decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z 29 maja 2023 r., znak: GS-15.6812.9.2022.EP.
W piśmie z 30 stycznia 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie uznało swoją właściwość w sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wobec uznania swojej właściwości przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie spór kompetencyjny pomiędzy tym organem a Wojewodą Małopolskim nie istnieje, a zatem postępowanie w sprawie rozstrzygnięcia wskazanego sporu jest bezprzedmiotowe. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: "ppsa"), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z uwagi na art. 64 § 3 w zw. z art. 15 § 2 ppsa powyższa norma ma zastosowanie również do postępowań wszczętych na skutek wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 i art. 15 § 2 ppsa Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie w sprawie. Nie orzeczono o zwrocie wpisu, ponieważ wnioskodawca nie cofnął wniosku (a contrario do art. 232 § 1 pkt 1 ppsa).