Sygn. akt I OW 77/14
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Stojanowski (sprawozdawca)
po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Starosty C. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Starostą C., a Starostą G. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku Burmistrza Miasta P. o zatrzymanie prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu postanawia:
1. umorzyć postępowanie z wniosku o rozstrzygniecie sporu o właściwość;
2. zwrócić Staroście C. - ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego - kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od wniosku.
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 15 kwietnia 2014 r. Starosta C. wystąpił o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Starostą C., a Starostą G. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku Burmistrza Miasta P. o zatrzymanie prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu, wskazując jako organ właściwy Starostę G.
W odpowiedzi na wniosek z dnia 26 maja 2014 r. Starosta G. uznał swoją właściwość do rozpoznania wniosku Burmistrza Miasta P. o zatrzymanie prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu oraz wniósł o umorzenie postępowania i przekazanie akt sprawy Staroście G. celem prowadzenia postępowania administracyjnego w tej sprawie.
Wobec stanowiska Starosty G., wnioskodawca tj. Starosta C. pismem z dnia 23 czerwca 2014 r. cofnął swój wniosek z dnia 15 kwietnia 2014 r. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość i wniósł o zwrot uiszczonego wpisu od tego wniosku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 15 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej w skrócie P.p.s.a.), do rozstrzygania sporów, o których mowa w art. 4, oraz do rozpoznawania innych spraw należących do właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego na mocy odrębnych ustaw stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Stosownie do art. 64 § 3 P.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W myśl art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Przepis art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość.
Stwierdzając, że w przedmiotowej sprawie nie występują przesłanki niedopuszczalności cofnięcia wniosku, o których mowa w art. 60 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny uznał cofnięcie wniosku przez Starostę C. za skuteczne i umorzył postępowanie sądowe w tej sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 i art. 15 § 2 P.p.s.a. O zwrocie wpisu sądowego od wniosku Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 i art. 15 § 2 P.p.s.a.
