Sygn. akt I OZ 1011/10
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech
po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1026/09 odrzucające zażalenie J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1026/09 odmawiające przyznania J. L. prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. L. na postanowienie Wojewody M. z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania
oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1026/09, odmówił przyznania J. L. prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Odpis tego postanowienia został przesłany skarżącemu.
W dniu 13 kwietnia 2010 r. skarżący złożył zażalenie na wskazane wyżej postanowienie.
Z uwagi na brak zwrotnego potwierdzenia odbioru przez J. L. odpisu postanowienia z 25 marca 2010 r., Sąd wystąpił do Poczty Polskiej z reklamacją przesyłki. Na skutek przeprowadzonego postępowania reklamacyjnego ustalono, że reklamowana przesyłka zaginęła na terenie kraju przeznaczenia.
W związku z powyższym, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 września 2010 r. (pkt 1) ponownie przesłano J. L. odpis nieprawomocnego postanowienia z dnia 25 marca 2010 r. wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o przysługujących środkach zaskarżenia.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 września 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1027/09, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie odrzucił – jako przedwczesne – zażalenie J. L. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 25 marca 2010 r., odmawiające przyznania prawa pomocy.
Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie – jak wynika z postępowania reklamacyjnego – odpis postanowienia z 25 marca 2010 r. nie został skarżącemu doręczony, bowiem przesyłka zawierająca orzeczenie zaginęła. Oznacza to, że nie rozpoczął biegu termin do wniesienia zażalenia od wydanego rozstrzygnięcia z 25 marca 2010 r.
Na to postanowienie zażalenie złożył J. L., podnosząc między innymi, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Oznacza to, że zażalenie może być skutecznie wniesione tylko wtedy, gdy złożone zostanie po doręczeniu stronie odpisu orzeczenia, które ma być przedmiotem środka zaskarżenia.
Taka jednak sytuacja nie zaistniała w rozpoznawanej sprawie, gdyż w jej aktach nie znajduje się dowód doręczenia skarżącemu postanowienia z dnia 25 marca 2010 r. To zaś oznacza, że nie rozpoczął swego biegu termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie. Tym samym, złożone w dniu 13 kwietnia 2010 r., zażalenie na postanowienie z dnia 25 marca 2010 r. było przedwczesne, gdyż wniesiono je przed rozpoczęciem biegu terminu do jego zaskarżenia i jako takie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne.
Wobec tego uznać należy, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2010 r. nie narusza przepisów obowiązującego prawa.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.
