Sygn. akt I OZ 1085/16
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie:
Przewodniczący:Sędzia NSA Wiesław Morys
po rozpoznaniu w dniu 20 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 lipca 2016 r., sygn. akt III SAB/Gd 35/16 o odrzuceniu sprzeciwu W. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 czerwca 2016 r., sygn. akt III SAB/Gd 35/16 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi W. K. na bezczynność Rady Miejskiej w B. w przedmiocie sprostowania protokołu sesji Rady Miejskiej w B.
oddalić zażalenie. 2
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 lipca 2016 r., sygn. akt III SAB/Gd 35/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił sprzeciw W. K. od postanowienia tego Sądu z dnia 7 czerwca 2016 r., utrzymującego w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 29 kwietnia 2016 r. o odmowie przyznania prawa pomocy.
W jego uzasadnieniu wskazano, że odpis postanowienia z dnia 7 czerwca 2016 r. doręczono skarżącemu w dniu 16 czerwca 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-51), zaś pismem z dnia 23 czerwca 2016 r. skarżący wniósł "sprzeciw" od tego postanowienia. W myśl art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej: P.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Zgodnie z art. 260 § 2 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny orzeka wówczas jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości zaskarżenia postanowienia wydanego przez sąd w wyniku rozpoznania sprzeciwu od orzeczeń referendarza. Wobec tego, Sąd I instancji stwierdził, iż pismo skarżącego z dnia 23 czerwca 2016 r. zatytułowane "sprzeciw", wniesione na postanowienie, od którego nie przysługuje środek zaskarżenia, jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., podlega odrzuceniu.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł W. K., domagając się jego uchylenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stanowisko Sądu I instancji, wedle którego zaskarżenie postanowienia zapadłego w wyniku sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego jest niedopuszczalne, należy uznać za prawidłowe. Pomijając okoliczność, że od postanowień sądów wojewódzkich ustawa procesowa nie przewiduje możliwości wniesienia sprzeciwu, trzeba podkreślić, iż zgodnie z art. 194 § 1 P.p.s.a. jedyny środek, jakim jest zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, tylko wówczas gdy ustawa wyraźnie tak stanowi oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 tej ustawy. Ustawodawca w ustawie procesowej, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), jaka weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r., nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, które zapadły po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia referendarskiego (art. 260 P.p.s.a.). Mając na uwadze datę wniesienia skargi przez W. K., w niniejszej sprawie zastosowanie znajdują przepisy P.p.s.a. w znowelizowanym brzmieniu. Takie orzeczenia kończą merytoryczne rozpoznawanie wniosków w przedmiocie przyznania prawa pomocy. W takim przypadku wojewódzki sąd administracyjny działa jako instancja kontrolująca orzeczenie referendarza sądowego. Jest to instancja ostatnia, o czym świadczy brzmienie drugiego zdania art. 260 § 2 P.p.s.a. ("Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu"), gdyż postępowanie sądowoadministracyjne jest dwuinstancyjne. Zatem "sprzeciw" został skierowany do orzeczenia prawomocnego, niepodlegającego zaskarżeniu. Po myśli art. 168 § 1 P.p.s.a. orzeczenia tych sądów stają się prawomocne, jeżeli nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie. Postanowienie z dnia 7 czerwca 2016 r. nie zapadło bowiem w przypadku, o którym stanowi art. 258 § 4 P.p.s.a. W tej sytuacji pismo skarżącego zatytułowane "sprzeciw", jako niedopuszczalny środek zaskarżenia (zażalenie), musiało zostać odrzucone.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.
-----------------------
2
