Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 lutego 2018 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zaskarżonym postanowieniem oddalił wniosek K. J. o wyłączenie sędziów tego Sądu: Sędziego NSA K. K. i Sędziego WSA B. P.

W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że wskazani sędziowie prezentują lekceważące podejście do akt i do jego sprawy. Nadto podejmują świadome i celowe działania zmierzające do tego, by jego sprawy nie były właściwie rozpoznawane. Sędziowie ci w złożonych w dniu [...] września 2017 r. oświadczeniach wyjaśnili, że nie zachodzą po ich stronie okoliczności wskazane w art. 18 § 1 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej P.p.s.a. Sąd meriti, powołując się na art. 18 § 1, art. 19 i art. 22 § 2 P.p.s.a., wskazał w motywach zaskarżonego postanowienia, iż nie istnieją okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności tych sędziów, jak również nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 § 1 P.p.s.a., a tym samym nie występuje żadna z przesłanek z art. 18 § 1 i art. 19 P.p.s.a. W ocenie Sądu meriti okoliczności takich nie wskazał również wnioskodawca. W związku z powyższym, na podstawie art. 22 § 2 P.p.s.a., oddalił wniosek.

Na postanowienie to K. J. złożył zażalenie domagając się jego zmiany i orzeczenia zgodnie z żądaniem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Instytucja wyłączenia sędziego regulowana jest przepisami Rozdziału 5 Działu I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1 P.p.s.a.), wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego (art. 19 P.p.s.a.).

Wyjaśnić należy, że aby wątpliwość co do bezstronności sędziego mogła skutkować jego wyłączeniem musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji przez stronę, którą to argumentację trzeba odnieść do stanu konkretnej sprawy. Mając na uwadze wywody skarżącego, stwierdzić wypada, że nie wskazał on obiektywnych i realnych podstaw wyłączenia ujętych we wniosku Sędziów, uzasadniających taką wątpliwość. Przedstawione przezeń okoliczności mają subiektywny charakter i wynikają z niezadowolenia z wydanych przez nich rozstrzygnięć w innych sprawach skarżącego. Przeświadczenie strony co do braku bezstronności sędziego w związku z wydaniem w innej sprawie orzeczenia nieodpowiadającego jej oczekiwaniom nie stanowi jednak przesłanki uzasadniającej wyłączenie na podstawie art. 19 P.p.s.a.

Podkreślenia także wymaga, iż postanowienie w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Jak stwierdził Sąd Najwyższy: "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza jego prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z 25 sierpnia 1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55). To stanowisko należy podzielić. Wskazani wyżej Sędziowie złożyli pisemne oświadczenia, z których wynika, że nie istnieją okoliczności mogące wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności w sprawie, a tym samym – wobec niewskazania jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby podważyć prawdziwość takich oświadczeń, stwierdzić trzeba, że są one wiarygodne.

W konsekwencji tych wywodów postanowienie Sądu pierwszej instancji oddalające wniosek o wyłączenie sędziów jest zgodne z prawem. Co mając na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.

-----------------------

2