Sygn. akt I OZ 186/11
SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 lutego 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 350/10 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi A.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy w formie zasiłku celowego postanawia oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie A.D. na zarządzenie przewodniczącego składu orzekającego w sprawie z dnia 25 stycznia 2011 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż w przedmiotowej sprawie, postanowieniem z dnia 5 listopada 2010 r. zawieszone zostało postępowanie sądowe. W dniu 22 listopada 2010 r. skarżący wniósł pismo, zatytułowane jako skarga, w którym zażądał stwierdzenia nieważności postanowienia z dnia 5 listopada 2010 r., powołując się na art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a. Sąd wezwał A.D. do sprecyzowania powyższego pisma, poprzez wskazanie czy jest ono zażaleniem czy też skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem. Wobec braku odpowiedzi na powyższe wezwanie Sąd ponownie, zarządzeniem z dnia 30 grudnia 2010 r., wezwał stronę do sprecyzowania charakteru pisma z dnia 22 listopada 2010 r. Skarżący zażądał doprecyzowania pojęcia skargi i zażalenia, wobec czego zarządzeniem z dnia 25 stycznia 2011 r. poinformowano go o tym, iż w piśmie z dnia 22 listopada 2010 r. zawarte zostały dwa środki zaskarżenia, dlatego też wzywano go do sprecyzowania żądania. Zarządzenie to stało się przedmiotem zażalenia strony, w którym postawiono zarzut naruszenia art. 25, 26, 49, 52, 53, 54 Sąd I instancji wskazał, iż zażalenie jest dopuszczalne jedynie w przypadkach wskazanych w art. 194 § 1 ustawy P.p.s.a., który to przepis znajduje odpowiednie zastosowanie także do zarządzeń wydawanych w postępowaniu, co wynika z art. 198 ustawy P.p.s.a. W ocenie Sądu I instancji zarządzenie z dnia 25 stycznia 2011 r. nie mieściło się w katalogu orzeczeń, od których służy stronie zażalenie w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Nie jest to także zarządzenie zaskarżalne w drodze zażalenia w myśl art. 227 ustawy P.p.s.a. i z tego powodu środek zaskarżenia z jakim wystąpił A.D. podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy P.p.s.a.
W zażaleniu na to postanowienie A.D. zarzucił naruszenie art. 25, art. 26, art. 49, art. 52, art. 53 i art. 54 ustawy P.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Jak zauważył to Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zarządzenia przewodniczącego mogą być zaskarżane w drodze zażalenia jedynie w wypadkach przewidzianych w ustawie, co wynika z art. 194 § 1 w zw. z art. 198 ustawy P.p.s.a. Zarządzenie wydane w przedmiocie wezwania strony do sprecyzowania charakteru wniesionego pisma nie może być zaskarżone w drodze zażalenia, bowiem nie znajduje się ono w katalogu zawartym we wskazanym powyżej art. 194 § 1 powołanej ustawy, a ponadto możliwości takiej nie przewiduje żaden inny przepis tejże ustawy. Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał, iż zażalenie A.D. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne, zaś postanowienie wydane w tym zakresie odpowiada prawu.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
