Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 kwietnia 2008 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 19 grudnia 2007 r., sygn. akt II SA/Bd 575/07, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", oddalił wniosek A. P. o sprostowanie wyroku tego Sądu z dnia 25 września 2007 r. oddalającego skargę A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] w przedmiocie stypendium szkolnego. Zdaniem Sądu zakres wniosku o sprostowanie zdania Sądu zawartego w uzasadnieniu wyroku "przepisy prawa dopuszczają przyznanie świadczenia w okresie krótszym niż 10 miesięcy w roku szkolnym" dotyczył sprostowania poglądu Sądu wyrażonego na podstawie art. 90 d ust. 10 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty /Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm./ który to przepis stanowi, że stypendium szkolne jest przyznawane na okres nie dłuższy niż od września do czerwca w danym roku szkolnym. Sąd stwierdził zatem, iż w niniejszej sprawie, stosownie do wniosku skarżącego, nie występuje przesłanka do sprostowania wyroku w trybie art. 156 § 1 ppsa.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A. P. podnosząc, że w jego ocenie, Sąd wydał wyrok w oparciu o przepis art. 90d ust. 10 ustawy o systemie oświaty, a powinien był oprzeć go na przepisie art. 90d ust. 9 tej ustawy, a zatem słowa "krótszy niż" stosownie do wniosku o sprostowanie wyroku winny być z niego usunięte.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zasadą jest, że stosownie do art. 156 § 1 ppsa, sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania takiego Sąd może również dokonać na wniosek strony.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowienie Sądu I instancji jest słuszne, ponieważ w niniejszej sprawie nie zachodzi podstawa określona w art. 156 § 1 ppsa do uwzględnienia żądania strony drogą sprostowania oczywistej omyłki, albowiem sformułowanie, którego sprostowania domaga się strona, nie może być traktowane jako oczywista omyłka. Zauważyć należy, że skarżący polemizując ze stanowiskiem Sądu wyrażonym w uzasadnieniu przedmiotowego wyroku w istocie domaga się zmiany podstawy, na której orzekał Sąd, takie zaś żądanie nie mieści się w ramach instytucji sprostowania oczywistej omyłki.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 ppsa.