Sygn. akt I OZ 237/12
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska
po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 stycznia 2012 r., sygn. akt III SAB/Wr 17/11 odrzucające zażalenie na postanowienie z dnia 13 grudnia 2011 r. o odmowie uzupełnienia postanowienia w sprawie ze skargi Z. R. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie nieprzekazania odwołania
oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2011 r. sygn. akt III SAB/Wr 17/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie Z. R. na postanowienie tego Sądu z dnia 13 grudnia 2011 r. o odmowie uzupełnienia postanowienia z dnia 14 listopada 2011 r.
W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż analiza przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prowadzi do wniosku, że ustawa ta nie przewiduje możliwości samodzielnego zaskarżenia rozstrzygnięcia w przedmiocie odmowy uzupełnienia orzeczenia.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Z. R., wyrażając swoje niezadowolenie z rozstrzygnięcia Sądu I instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną.
Żaden z powyższych punktów nie wskazuje, że przedmiotem zażalenie może być postanowienie o odmowie uzupełnienia postanowienia. Również inne przepisy nie przewidują możliwości złożenia takiego zażalenia.
W świetle powyższego należy uznać, że postanowienie Sądu I instancji jest zgodne z prawem.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
