Przejdź do treści

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 maja 2011 r.

Sygnatura I OZ 306/11. Naczelny Sąd Administracyjny. Źródło: lawtern.com.

Sygn. akt I OZ 306/11

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno,

po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Po 629/10 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego

oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 17 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Po 629/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie K. K. na postanowienie tego sądu z 17 lutego 2011 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku z 20 stycznia 2011 r. w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z [...] lipca 2010 r., Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.

W uzasadnieniu, Sąd pierwszej instancji wskazał, że wraz z postanowieniem tego sądu z 17 lutego 2011 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, K. K. doręczono pouczenie o sposobie i terminie wniesienia zażalenia na to postanowienie. Zgodnie z pouczeniem, zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Ponadto, pouczono o możliwości wystąpienia przez stronę o przyznanie prawa pomocy.

W terminie do wniesienia zażalenia, skarżący osobiście złożył sporządzone przez siebie zażalenie na powyżej opisane postanowienie z 17 lutego 2011 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu podkreślił, że skoro skarżący wbrew zobowiązaniu wynikającemu z art. 194 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej jako p.p.s.a.) osobiście sporządził zażalenie, to podlegało ono odrzuceniu.

W zażaleniu złożonym 4 marca 2011 r. K. K. nie podjął merytorycznej dyskusji z rozstrzygnięciem Sądu pierwszej instancji, załączając jedynie m.in. pisma od różnych organów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 17 lutego 2011 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało doręczone skarżącemu wraz z pouczeniem 28 lutego 2011 r. (k. 90 i 92 akt sądowych). Zażalenie na to postanowienie zostało sporządzone przez K. K. i wniesione 4 marca 2011 r. – złożone w Biurze Podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, co wynika z prezentaty umieszczonej na pierwszej stronie pisma (k. 94).

Zgodnie z treścią przepisu art. 194 § 4 p.p.s.a., zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Z akt sprawy, ani wniesionego zażalenia nie wynika, aby skarżący posiadał tytuł adwokata lub radcy prawnego. Prawidłowo zatem Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie, w oparciu o art. 178, 194 § 4 i 197 § 2 p.p.s.a.

Należy podkreślić, że niniejsze postępowanie toczy się według przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. To oznacza, że aby sądy mogły efektywnie przystąpić do merytorycznego rozpoznawania sprawy zgodnie z życzeniem skarżącego, kierowane pisma muszą spełniać warunki wskazane w opisanej ustawie (dotyczące m.in. terminów, czy obowiązku sporządzenia przez adwokata lub radcę prawnego).

Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.