Sygn. akt I OZ 332/08
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski
po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. K. na zarządzenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lutego 2008 r., sygn. akt I SAB/Wa 6/08 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłącznie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie ze skargi W. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania pism
oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 stycznia 2008 r. W. K. został wezwany do uzupełnienia braków pisma z dnia 10 grudnia 2007 r. zwierającego wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, poprzez wskazanie - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania: sędziów, których przedmiotowy wniosek dotyczy, przyczyn uzasadniających wyłączenie - okoliczności lub dowodów uprawdopodabniających istnienie przyczyn wyłączenia w odniesieniu do każdego sędziego.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie W. K. wystosował do Sądu pismo z dnia 16 stycznia 2008 r., w którym wskazał, iż zasadne jest wyłączenie ze sprawy wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, nie udzielając jednak Sądowi żądanych wyjaśnień.
Zarządzeniem Sędziego WSA w Warszawie z dnia 1 lutego 2008 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek W. K. o wyłączenie sędziów WSA w Warszawie, ponieważ wnioskodawca nie uzupełnił braków formalnych pisma z dnia 10 grudnia 2007 r., bowiem nie oznaczył sędziów, których wyłączenia się domaga, ani nie zindywidualizował przyczyn wyłączenia. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a) zarządził o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania.
Na powyższe zarządzenie W. K. złożył zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 19 p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że instytucja wyłączenia sędziego stanowi jedną z gwarancji bezstronności sądu. Niemniej nie powinna ona być wykorzystywana w innym celu niż zapewnienie bezstronności orzekania. W myśl art. 20 § 1 p.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Oprócz elementów formalnych wskazanych w art. 46 p.p.s.a. wniosek taki powinien zawierać: a) wskazanie sędziego, b) podanie przyczyny uzasadniającej wyłączenie i c) powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodabniających istnienie tej przyczyny. Wniosek W. K. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie zawierał powyższych elementów koniecznych do jego rozpoznania. Zasadnie zatem Sąd wezwał skarżącego do jego uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Pomimo wezwania wniosek nie został uzupełniony. W takiej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie był zobowiązany pozostawić wniosek W. K. o wyłączenie sędziów WSA w Warszawie bez rozpoznania, co też nastąpiło w zaskarżonym zarządzeniu z dnia 1 lutego 2008 r., które w związku z tym należy uznać za wydane prawidłowo.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.
