Sygn. akt I OZ 352/11
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech
po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 listopada 2009 r., sygn. akt VI SAB/Wa 83/08 oddalające wniosek A. S. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Marii Jagielskiej w sprawie ze skargi A. S. na bezczynność Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w sprawie konkursu na stanowisko w służbie cywilnej
oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 listopada 2009 r. sygn. akt VI SAB/Wa 83/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek A. S. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Marii Jagielskiej w sprawie ze skargi A. S. na bezczynność Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w sprawie konkursu na stanowisko w służbie cywilnej.
Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarżący nie wskazał przyczyny uzasadniającej wyłączenie sędziego, bowiem samo negatywne przeświadczenie o prowadzeniu przez sędziego postępowania w sposób wadliwy i nieobiektywny nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej wyłączenie w myśl art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm.).
Sąd podkreślił, że w aktach niniejszej sprawy znajduje się oświadczenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Marii Jagielskiej, z którego jednoznacznie wynika, że między nią a skarżącym nie istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w sprawie w rozumieniu zarówno art. 18, jak i art. 19 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Na to postanowienie A. S. złożył zażalenie, z którego wynika, że się z nim nie zgadza, a nadto podniósł sprawy związane z czynnościami dotyczącymi konkursu na stanowisko w służbie cywilnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
zgodnie z art. 18 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:
1. w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
2. swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do drugiego stopnia;
3. osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
4. w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
5. w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
6. w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;
7. w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.
Niezależnie jednak od przyczyn wymienionych powyżej, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego, o czym stanowi art. 19 wskazanej ustawy.
W okolicznościach niniejszej sprawy oraz wobec złożonego oświadczenia sędziego Marii Jagielskiej uznać należy, że nie wystąpiły przesłanki ani z art. 18, ani z art. 19 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Także skarżący w swoim zażaleniu nie wykazał, by w rozpoznawanej sprawie zachodziły podstawy do wyłączenia od orzekania wskazanego przez niego sędziego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Naczelny Sąd Administracyjny pragnie zaznaczyć, że przedmiotem niniejszego postanowienia była tylko i wyłącznie kontrola instancyjna zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 listopada 2009 r. w sprawie wyłączenia sędziego, zatem pozostałe kwestie podnoszone w zażaleniu nie mogły być rozpoznane.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.