Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 maja 2012 r.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 marca 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 1112/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił B. B. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że wyrokiem z dnia 19 stycznia 2012 r. oddalił skargę B. B. na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] września 2011 r. w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości.

W dniu 5 marca 2012 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku. Wskazała, iż uchybiła temu terminowi z uwagi na brak znajomości przepisów prawnych i podniosła, że była przekonana, że otrzyma wyrok wraz z uzasadnieniem, tak jak otrzymała w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 807/09. Ponadto wyjaśniła, że uchybiła terminowi z uwagi na stan zdrowia i leczenie z tym związane w okresie stycznia i lutego 2012 r., załączając zaświadczenie lekarskie z dnia 5 marca 2012 r.

Sąd I instancji uznał, że wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd wskazał, iż że wraz z doręczeniem zawiadomienia o rozprawie skarżąca została pouczona o treści przepisu art. 141 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym w sprawach w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku.

Sąd uznał, iż wnioskodawczyni dochowując należytej staranności w dbaniu o swoje interesy w sytuacji, gdy nie mogła stawić się na rozprawie, powinna podjąć działania mające na celu ustalenie, jakie było rozstrzygnięcie w tej sprawie, a następnie mogła złożyć wniosek o doręczenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę.

Ponadto w ocenie Sądu przeszkody w terminowym złożeniu wniosku o sporządzenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem zostały podane ogólnikowo i nie wynika z nich, aby uchybienie terminowi do złożenia tego wniosku nastąpiło bez winy strony.

Sąd stwierdził także, iż istnienie przeszkody w złożeniu wniosku nie potwierdza zaświadczenie lekarskie z dnia 5 marca 2012 r., z którego wynika jedynie, że B. B. pozostaje w leczeniu od 1999 r. Skarżąca nie wykazała złego stanu zdrowia w ostatnich dwóch tygodniach stycznia do połowy lutego 2012 r., który uniemożliwiłby podjęcie działań zmierzających do uzyskania informacji o treści zapadłego w dniu 19 stycznia 2012 r. orzeczenia.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła B. B., zarzucając zaskarżonemu postanowieniu obrazę art. 86 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. oraz błąd w ustaleniach faktycznych polegający na bezpodstawnym uznaniu, iż skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, podczas gdy prawidłowa ocena stanu faktycznego dotyczącego zdrowia skarżącej, prowadzi do jednoznacznej konkluzji, iż dolegliwości te stanowiły realną i niezawinioną przeszkodę w terminowym złożeniu wniosku o przywrócenie terminu, co powinno skutkować przywróceniem tego terminu.

W uzasadnieniu zażalenia skarżąca wskazała, iż składając wniosek o przewrócenie terminu o sporządzenie uzasadnienia wyroku podała w sposób szczegółowy powody uzasadniające jego wywiedzenie.

Skarżąca podniosła, iż z uwagi na cukrzycę, na którą cierpi od 13 lat występują u niej zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, bóle reumatyczne, słabość z utratą przytomności. Wskazała, iż brak koncentracji przyczynił się do niewłaściwej interpretacji pisma informującego o terminie rozprawy, na której zapadł wyrok.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012.270 j.t.), dalej "p.p.s.a." strona, która bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, może złożyć wniosek o przywrócenie terminu (art. 86 § 1). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności wnosi się do sądu, w którym czynność ta miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1). Należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2).

Przy ocenie braku winy w uchybieniu terminu przyjąć należy pewien obiektywny miernik staranności, co oznacza, że tylko stwierdzenie, że strona danej przeszkody nie była w stanie przewidzieć, uzasadnia uwzględnienie wniosku. Chodzi więc o okoliczności od strony całkowicie niezależne i nieprzewidywalne.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji oceniając wniosek o przywrócenie terminu miał podstawy by uznać, że strona nie wykazała, braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Trafnie Sąd podniósł, że o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazane zostały powody nieuwzględnienia wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu I instancji, iż istnienia przeszkody w złożeniu wniosku nie potwierdza zaświadczenie lekarskie z dnia 5 marca 2012 r., z którego wynika jedynie, że B. B. pozostaje w leczeniu od 1999 r. We wniosku o przywrócenie terminu skarżąca także nie wykazała złego stanu zdrowia w ostatnich dwóch tygodniach stycznia do połowy lutego 2012 r., który uniemożliwiłby podjęcie działań zmierzających do uzyskania informacji o treści zapadłego w dniu 19 stycznia 2012 r. wyroku. Wskazać również należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym dominuje pogląd, według którego nie każda choroba jest przeszkodą do dokonywania określonej czynności procesowej. Za taką przeszkodę uznaje się z reguły nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą.

Ponadto Sąd I instancji zasadnie zwrócił uwagę, iż zawiadomienie o terminie rozprawy zawierało prawidłowe pouczenie, iż uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane stronie na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku.

Z tych też przyczyn nie można było uznać, że do uchybienia terminu doszło bez winy skarżącej.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.