Sygn. akt I OZ 392/08
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie:
Przewodniczący:Sędzia NSA Janina Antosiewicz
po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2008 r. sygnatura akt VI SA/Wa 593/08 o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania
oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał R. S. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.
Na powyższe zarządzenie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł R. S., podnosząc między innymi, iż poniósł on już koszty w postępowaniu z winy działań organów administracji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zażalenie jest bezzasadne w świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przepis ten stanowi, iż Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania.
W tej sytuacji uznać należy, iż zaskarżone zarządzenie wydano zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i w tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 wskazanej ustawy.
Jednocześnie podkreślić należy, iż skarżącemu przysługuje uprawnienie do zwrócenia się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy zgodnie z art. 243 § 1 powołanej ustawy, o czym strona działająca bez profesjonalnego pełnomocnika winna być pouczona przez Sąd w myśl art. 6 wskazanej ustawy. Wniosek taki, zgodnie z art. 252 § 2 tej ustawy, winien być złożony na urzędowym formularzu, który zostanie stronie nadesłany przez Sąd na jej prośbę.
