Sygn. akt I OZ 407/10
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz
po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 23 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Sz 1269/09 oddalające wniosek S. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego
oddalić zażalenie
Uzasadnienie
W dniu 5 października 2009 r. A. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] umarzającą postępowanie zażaleniowe na postanowienie organu I instancji z dnia [...] lipca 2009 r. w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku stałego za okres od dnia 2 czerwca 2006 r. do dnia 31 sierpnia 2007 r.
Wobec tego, że A. J. zmarł w dniu 31 grudnia 2009 r., Sąd postanowieniem z dnia 12 lutego 2010 r., sygn. akt II SA/Sz 1269/09 umorzył postępowanie sądowe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a., stwierdzając że przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego.
S. J., brat skarżącego, który występował w sprawie jako jego pełnomocnik, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata do napisania skargi kasacyjnej od powyższego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2010 r. oddalił na podstawie art. 243 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek S. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, wskazując że zgodnie z treścią art. 243 § 1 p.p.s.a. zdanie pierwsze, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Przy czym kluczowe znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma pojęcie "strony".
Sąd stwierdził, że S. J., brat skarżącego i jego pełnomocnik nie był stroną postępowania sądowego. Również przedmiot niniejszego postępowania nie przeszedł poprzez dziedziczenie na brata zmarłego, gdyż prawo do świadczeń z zasiłku stałego mieści się w zakresie praw osobistych ściśle związanych z osobą zmarłego, które po śmierci osoby uprawnionej wygasają. W tej sytuacji, złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy przez brata zmarłego strony skarżącej jest niedopuszczalne.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł S. J.
Podniósł, że A. J. nie otrzymał w porę potrzebnej pomocy i opieki ze strony Ośrodka Pomocy Społecznej w D., mimo że kierownik tego ośrodka wiedział o ciężkiej chorobie A. J., któremu pomagała siostra J. Podniósł, że prawo jakie wskazał Sąd w postanowieniu stwarza możliwość do nieudzielania pomocy ciężko chorym osobom.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie może być uwzględnione.
Słusznie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, że S. J., który nie był stroną postępowania sądowego w sprawie zainicjowanej skargą A. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku stałego, nie mógł ubiegać się o przyznanie w tym postępowaniu prawa pomocy.
Przytoczone przez Sąd unormowanie zawarte w zdaniu pierwszym art. 243 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie pozostawia wątpliwości, że prawo pomocy może być przyznane jedynie stronie postępowania. Art. 32 tej ustawy jednoznacznie określa strony postępowania sądowoadministracyjnego.
W sprawie niniejszej prawa A. J. związane były ściśle z osobą zmarłego w dniu 31 grudnia 2009 r. skarżącego i po jego śmierci nie przeszły na następców prawnych.
Zauważyć ponadto trzeba, że art. 12 omawianej ustawy przewiduje, że: "Ilekroć w niniejszej ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania". S. J. nie był uczestnikiem postępowania na prawach strony, o którym mowa w art. 33 § 1 ustawy, nie został też dopuszczony do udziału w sprawie na podstawie § 2 tego artykułu.
Wobec powyższego prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy, a oceny tej nie mogły podważyć podnoszone w zażaleniu okoliczności dotyczące pomocy, jakiej rodzina udzieliła A. J.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
