Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 czerwca 2014 r.

Proboszcz Parafii Rzymskokatolickiej pod wezwaniem [...] w N. złożył skargę na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] stycznia 2014 r. w przedmiocie nakazu przywrócenia stanu zgodnego z prawem, poprzez uaktualnienie danych osobowych D. A. polegające na naniesieniu w księdze chrztów adnotacji o treści zgodnej z jej żądaniem zawartym w "Oświadczeniu woli" z dnia 14 czerwca 2012 r., to jest oświadczeniu wystąpieniu z Kościoła Katolickiego.

W skardze na tę decyzję strona skarżąca zawarła także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uzasadniając go jednak.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 389/14, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji uznając, że wobec okoliczności, iż wniosek o wstrzymanie nie zawierał żadnego uzasadnienia, nie jest możliwa ocena, czy zaskarżona decyzja może wywołać skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), to jest takie skutki, które mogłyby uzasadniać wstrzymanie jej wykonania.

Na to postanowienie zażalenie złożył Proboszcz Parafii Rzymskokatolickiej pod wezwaniem [...] w N. wskazując okoliczności, które – w jego ocenie – wyczerpują przesłankę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, określoną w art. 61 § 3 powołanej ustawy.

W odpowiedzi na zażalenie uczestniczka postępowania – D. A. – wniosła o jego oddalenie podnosząc, że Naczelny Sad Administracyjny rozpoznając zażalenie bada zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia Sądu pierwszej instancji, a nie argumenty, których skarżący nie przedstawił ani Generalnemu Inspektorowi Ochrony Danych Osobowych, ani Sądowi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

zgodnie z art. 61 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, to jest przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na stronie.

W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Proboszcz Parafii Rzymskokatolickiej pod wezwaniem [...] w N. zawarł w skardze, jednak w ogóle go nie uzasadnił. Uzasadnienie skarżący przedstawił dopiero w zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oddalające wniosek.

Wskazać w tym miejscu należy, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wielokrotnie wskazywano, iż przytoczenie okoliczności pozwalających sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu dopiero w zażaleniu na postanowienie sądu pierwszej instancji oddalające wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej, nie uzasadnia uwzględnienia zażalenia, nawet w przypadku spełnienia tych przesłanek, jeżeli Sądowi pierwszej instancji nie można zarzucić naruszenia prawa. W sytuacji bowiem, gdy strona skarżąca nie wykazuje możliwości wystąpienia przesłanek, o których mowa we wskazanym wyżej przepisie, ani w żaden sposób ich nie uzasadnienia, nie jest obowiązkiem Sądu poszukiwanie tych okoliczności.

Oznacza to, że nieuzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego 12 sierpnia 2008 r., sygn. akt I OZ 567/08, z dnia 24lutego 2009 r., sygn. akt I OZ 102/09).

Wobec powyższego uznać należy, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2014 r. odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] stycznia 2014 r. jest zgodne z prawem.

Zauważyć w tym miejscu należy, że wydanie tego postanowienia nie pozbawia strony skarżącej możliwości ponownego wykazania przesłanek, uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu i złożenia stosownego wniosku w tym zakresie. Winno to jednak nastąpić poprzez ponowne złożenie odpowiedniego wniosku do Sądu pierwszej instancji, a nie jak to uczynił skarżący – poprzez złożenie zażalenia.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.