Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 lipca 2008 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 27 marca 2008 r., sygn. akt II SA/Lu 497/07, oddalił skargę J. H. na postanowienie Wojewody L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia ze względu na brak przedmiotu zaskarżenia.

J. H. pismem z dnia 27 marca 2008 r. wniósł o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku. Zarządzeniem z dnia 1 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 27 marca 2008 r.

Pismem z dnia 4 kwietnia 2008 r. skarżący wniósł zażalenie domagając się uchylenia w całości powyższego zarządzenia ze względu na brak podstawy prawnej do żądania przedmiotowej opłaty. Skarżący podniósł również, że z uwagi na posiadany status bezrobotnego, przysługuje mu zwolnienie od kosztów sądowych w całości na podstawie art. 239 pkt 1 b w związku z art. 241 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwane dalej "P.p.s.a.").

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Za stwierdzenie prawomocności oraz wydanie odpisów, zaświadczeń, wyciągów i innych dokumentów na podstawie akt, pobiera się opłatę kancelaryjną (art. 234 § 1 p.p.s.a.). Opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. W przypadku nieuiszczenia tej opłaty w momencie składania wniosku, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek (art. 234 § 2 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku został nadesłany w dniu 1 kwietnia 2008 r. pocztą i nie było możliwości pobrania należnej opłaty kancelaryjnej przy jego zgłoszeniu, wobec czego Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wezwał J. H. do dobrowolnego uiszczenia opłaty, przed zarządzeniem jej ściągnięcia.

Ponadto w rozpoznawanej sprawie, należna opłata kancelaryjna wynosi 100 zł (§ 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych, Dz. U. nr 221, poz. 2192.). Prawidłowo zatem w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wezwał zaskarżonym zarządzeniem J. H. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł.

Odnosząc się natomiast do podnoszonego w zażaleniu zwolnienia od kosztów sądowych w całości z uwagi na posiadany status bezrobotnego na podstawie art. 239 pkt 1 b w związku z art. 241 P.p.s.a.. stwierdzić należy, że przedmiotowe zwolnienie przysługuje stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej. Natomiast przedmiotem toczącej się sprawy jest stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia ze względu na brak przedmiotu zaskarżenia, co nie mieści się w katalogu zwolnień z powołanego artykułu.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.