Przejdź do treści

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lipca 2011 r.

Sygnatura I OZ 469/11. Naczelny Sąd Administracyjny. Źródło: lawtern.com.

Sygn. akt I OZ 469/11

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie:

Przewodniczący:Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska

po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2011 r. sygn. akt VII SO/Wa 46/10 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 19 stycznia 2011 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M.S. na działanie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie naliczenia świadczenia emerytalnego

oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 22.02.2011 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie M.S. na postanowienie tego Sądu z dnia 19.01.2011 r. odrzucającego skargę kasacyjną. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że skarżący, mimo pouczenia, sporządził osobiście zażalenie na postanowienie odrzucające wniesioną w sprawie skargę kasacyjną, tym samym naruszył nakaz wynikający z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a", zgodnie z którym zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Sąd stwierdził, iż zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.

Zażalenie na postanowienie z dnia 22.02.2011 r. wniósł M.S., domagając się jego uchylenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

Art. 194 § 4 P.p.s.a. w sposób jednoznaczny określa, iż zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, podkreślając jednocześnie, iż odpowiednie zastosowane znajduje przepis art. 175 § 2 P.p.s.a., w których określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. M.S., pomimo pouczenia udzielonego im przez Sąd I instancji, sporządził osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19.01.2011 r., którym odrzucona została skarga kasacyjna. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący był adwokatem lub radcą prawnym, ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 P.p.s.a. Zasadnym zatem było stanowisko Sądu I instancji, który uznał, iż zażalenie skarżącego było niedopuszczalne, zaś postanowienie o jego odrzuceniu odpowiada prawu.

Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.