Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 czerwca 2013 r.

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił Z.W. przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu Sąd podkreślił, iż w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajduje przepis art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako P.p.s.a., zgodnie z którym prawo pomocy nie może być przyznane stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, gdyż skarżący przedmiotem swojej skargi uczynił bezczynność Wójta Gminy Niemce w przedmiocie braku zawiadomienia o przekazaniu organowi odwoławczemu odwołania od decyzji z dnia 7 stycznia 2013 r. Skarga złożona przez Z.W. podlega odrzuceniu, bowiem na organie, który wydał decyzję nie spoczywa obowiązek zawiadomienia wnoszącego odwołanie o przekazaniu środka zaskarżenia organowi drugiej instancji, zatem wyłączona jest możliwość wniesienia skargi na bezczynność organu w tym zakresie.

Zażalenie na to postanowienie wniósł Z.W., domagając się jego zmiany bądź uchylenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zasadnym jest stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, iż w przedmiotowej sprawie zachodzi przesłanka o jakiej mowa w art. 247 ustawy P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem prawo pomocy nie może być przyznane stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. W niniejszej sprawie Z.W. wystąpił ze skargą na bezczynność bezczynność Wójta Gminy Niemce w przedmiocie braku zawiadomienia o przekazaniu organowi odwoławczemu odwołania od decyzji z dnia 7 stycznia 2013 r. Zgodzić należy się ze stanowiskiem jakie wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, iż skarga w takim przedmiocie jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 133 kpa organ administracji publicznej, który wydał decyzję, obowiązany jest przesłać odwołanie wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu w terminie siedmiu dni od dnia, w którym otrzymał odwołanie. Przesłanie odwołania wraz z aktami sprawy nie jest czynnością, na którą przysługiwałaby skarga w myśl art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., a co za tym idzie ewentualne zawiadomienie strony o przekazaniu odwołania organowi wyższego rzędu nie może być uznane za żaden akt lub czynność podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Stwierdzić zatem należy, iż niewydanie takiego zawiadomienia nie jest bezczynnością o jakiej stanowi art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Zasadnym więc było stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego co do oczywistej bezzasadności skargi Z.W., a postanowienie odmawiające przyznania stronie prawa pomocy, z uwagi na tę przesłankę, odpowiada prawu.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.