Sygn. akt I OZ 49/10
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz
po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 października 2009 r., sygn. akt IV SO/Wr 12/09 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 złotych od wniosku w przedmiocie wymierzenia grzywny z tytułu nieprzekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu skargi na bezczynność D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie udzielenia informacji publicznej
umorzyć postępowanie zażaleniowe
Uzasadnienie
Dnia 10 listopada 2009 r. Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wydał zarządzenie o zmianie zarządzenia z dnia 15 października 2009 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 złotych od wniosku w przedmiocie wymierzenia grzywny z tytułu nieprzekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu skargi na bezczynność Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie udzielenia informacji publicznej i stosownie do § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 221, poz. 2193) wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od tego wniosku w kwocie 100 zł.
W dniu 7 grudnia 2009 r. żądany wpis został uiszczony.
Pismem z dnia 10 stycznia 2010 r. J. K. cofnął zażalenie na wskazane zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 października 2009 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W myśl art. 60 w zw. z art. 197 i art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) cofnięcie środka zaskarżenia wiąże Sąd. Tylko cofnięcie takiego środka, które zmierzałoby do obejścia prawa lub spowodowało utrzymanie w mocy aktu nieważnego nie wiąże Sądu, zaś w sprawie niniejszej taka sytuacja nie występowała.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60, 197 i 193 powołanej ustawy orzekł jak w sentencji.
