Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 marca 2017 r.

J. S. w dniu 13 sierpnia 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.z dnia [...]czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia części kwoty zastępczo wniesionej przez Gminę za pobyt w Domu Pomocy Społecznej, która zostałam uznana z skutecznie doręczoną w dniu 13 lipca 2016 r.

Odrzucając skargę – na podstawie 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a" - Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał, że złożenie przez J. S. skargi po upływie trzydziestodniowego terminu, przewidzianego do dokonania tej czynności musiało skutkować jej odrzuceniem.

J. S., w złożonym na powyższe postanowienia zażaleniu zakwestionował jego prawidłowości.

Odpowiedź na zażalenie nie została wniesiona.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skarżący mógł wnieść skargę w terminie 30 dni od dnia doręczenia mu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.z dnia [...] czerwca 2016 r., które nastąpiło - w trybie art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a. (w dniu [...] lipca 2016 r.). Wniesienie zatem skargi w dniu 13 sierpnia 2015 r. nastąpiło po upływie tego terminu i musiało skutkować jej odrzuceniem.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.