Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 sierpnia 2012 r.

W skardze z dnia 21 marca 2012 r. do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa ZUS z dnia 30 grudnia 2011 r. w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku skarżący S.S. zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia

maja 2012 r. wezwał S.S. do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez udzielenie informacji, m. in. kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu tj. kiedy otrzymał pismo Prezesa ZUS z dnia 3 lutego 2012 r. znak [...] – w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 16 maja 2012 r. Pomimo zakreślonego terminu i rygoru, S.S. nie wykonał powyższego wezwania.

W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 22 czerwca 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 646/12 pozostawił wniosek S.S. z dnia 21 marca 2012 r. bez rozpoznania wskazując, że zgodnie z art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej jako P.p.s.a.) jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.

Powyższe zarządzenie stało się przedmiotem zażalenia S.S. do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 49 § 1 ust. 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 P.p.s.a).

Na wstępie wskazać należy, iż powołane przepisy znajdują zastosowanie tylko w przypadku takich braków, które uniemożliwiają nadanie pismom strony prawidłowego biegu, tzn. wywołanie przez pisma procesowe właściwych skutków procesowych zarówno w stosunku do sądu, jak i pozostałych podmiotów uczestniczących w postępowaniu.

W niniejszej sprawie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie wpłynął wniosek S.S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Treść tego pisma nie pozwalała na nadanie mu dalszego biegu, gdyż nie sprecyzowano w nim daty, w której ustała przyczyna uchybienia terminu. W tej sytuacji Sąd I instancji zasadnie wezwał wnioskodawcę do określenia daty, w której ustała przyczyna uchybienia terminu tj. kiedy otrzymał pismo Prezesa ZUS z dnia 3 lutego 2012 r. znak [...], w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.

Wobec brzmienia przedstawionej regulacji prawnej i nieuzupełnienia przez skarżącego – mimo upływu wyznaczonego terminu i zawartego w wezwaniu pouczenia - braków formalnych wniosku, uznać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 49 § 2 P.p.s.a., zasadnie orzekł o pozostawieniu tego wniosku bez rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając zażalenie na zaskarżone zarządzenie uprawniony jest wyłącznie do oceny prawidłowości zarządzenia z dnia 22 czerwca 2012 r. Podnoszone przez skarżącego w zażaleniu kwestie, które dotyczą stanu jego zdrowia nie mogły być rozważone na obecnym etapie postępowania.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184

w zw. z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.