Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 sierpnia 2008 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 16 maja 2008 r., sygn. akt III SO/Wr 1/08 wymierzył Staroście Z. grzywnę w kwocie 2.418 zł oraz zasądził od organu na rzecz wnioskodawców Ł. i L. O. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że stosownie do treści art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. (tj. przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia), sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Przy rozstrzygnięciu wniosku skarżącego należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Sąd pierwszej instancji doszedł do przekonania, że w sytuacji, gdy Starosta Z. przekazał Sądowi skargę nadaną przez skarżących w dniu 21 czerwca 2007 r. (data stempla pocztowego) dopiero w dniu 28 marca 2008 r., a zatem bezspornie z rażącym przekroczeniem terminu określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a., wniosek skarżących zasługiwał na uwzględnienie. W ocenie Sądu wymierzenie organowi administracji publicznej grzywny w wysokości 2.418 zł jest adekwatne do stopnia zaniedbania obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył Starosta Z., wnosząc o jego uchylenie. Organ podniósł, że w piśmie z dnia 11 kwietnia 2008 r. wskazał, iż winę za nieprzekazanie do Sądu skargi w terminie ponosi pracownik odpowiedzialny za prowadzenie sprawy, który nie pozostaje już w zatrudnieniu w Wydziale Geodezji, Katastru i Gospodarki Nieruchomościami Starostwa Powiatowego. Fakt ciągłego wyrażania niezadowolenia przez skarżących w sprawie, spowodował u prowadzącego ją pracownika przeświadczenie, że ma do czynienia z kolejną nie wnoszącą nic do sprawy korespondencją i w związku z tym spowodował pozostawienie jej bez nadania właściwego biegu.

W odpowiedzi na zażalenie Ł. i L. O. wskazali, że organ przyznał, iż nie dopełnił obowiązków, obwiniając niepracującego już w starostwie pracownika.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2008 r. sygn. akt II FPS 1/08 od postanowienia wydanego na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., zgodnie z art. 173 § 1 in fine w zw. z art. 194 § 1 pkt 10 P.p.s.a., służy stronie zażalenie. W konsekwencji, wniesiony przez Starostę Z. środek zaskarżenia należy uznać za dopuszczalny, choć nie zasługuje on na uwzględnienie.

W myśl art. 54 § 2 P.p.s.a. organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Stosownie do art. 55 § 1 P.p.s.a w razie niezastosowania się organu do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a.

W przedmiotowej sprawie bezsporna jest okoliczność, że organ nie dopełnił obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a., co uprawniało Sąd do wymierzenia organowi na wniosek skarżących grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. Z powołanego przepisu wynika bowiem, że wyłączną przesłanką materialnoprawną do wymierzenia grzywny jest niewypełnienie w terminie obowiązku przekazania wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę. Natomiast fakt wypełnienia w/w obowiązku po terminie, jak również przyczyna niedochowania tego terminu mogą mieć jedynie wpływ na wysokość wymierzonej grzywny.

Mając zatem na względzie, że w niniejszej sprawie organ przesłał skargę nadaną przez skarżących w dniu 21 czerwca 2007 r. wraz z aktami i odpowiedzią na skargę z rażącym opóźnieniem, tj. w dniu 28 marca 2008 r. wymierzenie grzywny przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w kwocie 2.418 zł należy uznać za w pełni uzasadnione. Sąd oceniając wniosek wziął pod uwagę całokształt okoliczności związanych z nieprzedstwieniem skargi w terminie, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a.

Odnosząc się natomiast do argumentów dotyczących zaniedbań byłego pracownika organu należy wskazać, że nie mogą one skutecznie podważyć podjętego przez Sąd pierwszej instancji rozstrzygnięcia. Organ odpowiada bowiem za swoich pracowników i nie może skutecznie podnosić braku winy w niedokonaniu w terminie czynności z przyczyn leżących po stronie swego pracownika, skoro jest odpowiedzialny za działania osób, które zatrudnia.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.