Sygn. akt I OZ 699/16
SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 maja 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 508/15 odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 508/15 w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku celowego postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 11 czerwca
2015 r., sygn. akt I SA/Wa 508/15 oddalił skargę J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lutego 2015 r. w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku celowego.
Postanowieniem z dnia 30 lipca 2015 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, którego Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła w osobie r.pr. D. M..
Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sporządzoną osobiście skargę kasacyjną Ja. S. od ww. wyroku z dnia 11 czerwca 2015 r.
Odpis ww. postanowienia wraz z uzasadnieniem został skutecznie doręczony wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącego w dniu 20 kwietnia 2016 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k-139 akt sądowych).
Pismem z dnia 22 kwietnia 2016 r. skarżący wniósł sporządzone osobiście zażalenie na postanowienie z dnia 13 kwietnia 2016 r.
Postanowieniem z dnia 11 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił powyższe zażalenie, jako wniesione z uchybieniem art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.).
Sąd wskazał, że skarżący nie jest adwokatem, ani radcą prawnym, jak również nie jest osobą, o której mowa w art. 175 § 2 p.p.s.a. Tym samym nie mógł skutecznie osobiście sporządzić zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną. Oznacza to, że zażalenie z dnia 22 kwietnia 2016 r., jako niespełniające wymogu określonego w art. 194 § 4 p.p.s.a., jest niedopuszczalne.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J. S. podnosząc, że ustanowiony z urzędu pełnomocnik odmówił sporządzenia zażalenia w jego imieniu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie jest niezasadne.
Zgodnie z treścią art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej czyni wniesienie takiego zażalenia niedopuszczalnym i na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. skutkuje jego odrzuceniem.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący wniósł osobiście sporządzone zażalenie na postanowieniem Sądu z dnia 13 kwietnia 2016 r. odrzucające skargę kasacyjną. W tej sytuacji Sąd prawidłowo uznał, że przedmiotowe zażalenie należało odrzucić jako uchybiające wymogowi określonemu w art. 194 § 4 p.p.s.a.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718), postanowił jak w sentencji.
