Sygn. akt I OZ 79/11
SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia C.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 grudnia 2010 r. sygn. akt III SO/Gd 24/10 o odrzuceniu zażalenia w sprawie z wniosku C.W. o wymierzenie Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Gdańsku grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie C.W. na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 25 października 2010 r. w przedmiocie wezwania skarżącego do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata na urzędowym formularzu. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż zażalenie na takie zarządzenie jest niedopuszczalne, bowiem ustawa nie przewiduje możliwości wniesienia takiego środka zaskarżenia w tym zakresie. Zdaniem Sądu zażalenie jest dopuszczalne jedynie w przypadkach wskazanych w art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., który to przepis znajduje odpowiednie zastosowanie także do zarządzeń kierowanych do stron w postępowaniu, co wynika z art. 198 ustawy P.p.s.a.
W zażaleniu na to postanowienie C.W. wskazał, że złożył już raz formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w innej sprawie i nie zamierza wypełniać kolejnych formularzy, bowiem nie występuje wcale o przyznanie prawa pomocy, a ustanowienie dla niego adwokata jest obligatoryjne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Jak zauważył to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzenia przewodniczącego (także zarządzenia referendarzy sądowych) mogą być zaskarżane w drodze zażalenia jedynie w wypadkach przewidzianych w ustawie, co wynika z art. 194 § 1 w zw. z art. 198 ustawy P.p.s.a. Zarządzenie wydane w przedmiocie wezwania strony do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy – a takim wnioskiem jest żądanie ustanowienia adwokata z urzędu celem reprezentowania strony w postępowaniu, wydane na podstawie art. 252 § 2 ustawy P.p.s.a., nie może być zaskarżone w drodze zażalenia, bowiem nie znajduje się ono w katalogu zawartym we wskazanym powyżej art. 194 § 1 powołanej ustawy, a ponadto możliwości takiej nie przewiduje żaden inny przepis tejże ustawy. Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, iż zażalenie C.W. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne, zaś postanowienie wydane w tym zakresie odpowiada prawu.
Ponadto podkreślić trzeba, że wbrew twierdzeniom skarżącego ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym może nastąpić jedynie w drodze rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, bowiem przepisy ustawy P.p.s.a. nie przewidują innej możliwości ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika dla strony. Stąd też niezbędnym jest każdorazowe składanie wniosku na urzędowym formularzu, który musi być prawidłowo wypełniony.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
