Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 października 2016 r.

P. S. pismem z dnia 27 maja 2015 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 22 kwietnia 2015 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...].

Zarządzeniem z dnia 7 kwietnia 2016 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał P. S. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W wykonaniu powyższego wezwania Sądu P. S. nadesłał podpisaną skargę z dnia 27 maja 2015 r. na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 22 kwietnia 2015 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonego orzeczeniem nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 czerwca 2016 r. sygn. akt I SAB/Wa 330/16 odrzucił skargę P. S., z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżący nie wykonał prawidłowo zarządzenia Sądu z dnia 7 kwietnia 2016 r., ponieważ nie nadesłał podpisanej skargi w przedmiocie bezczynności organu w sprawie zakończonej postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...], jak również nie podpisał tej skargi. Termin na wykonanie powyższego zarządzenia upłynął w dniu 28 kwietnia 2016 r. W aktach znajduje się wprawdzie pismo skarżącego z dnia 25 kwietnia 2016 r., w którym wskazał, że załącza podpisany egzemplarz skargi, jednak załączona skarga dotyczy innej sprawy, tj. dotyczy sprawy z wniosku z dnia 22 kwietnia 2015 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej orzeczeniem nr [...]. W tej sytuacji nadesłanie w dniu 25 kwietnia 2016 r. podpisanej skargi, nie może być traktowana jako uzupełnienie skargi wniesionej w niniejszej sprawie.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł P. S., domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia Sądowi I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Stosownie do treści art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej jako "P.p.s.a.") skarga powinna zawierać podpis strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Niezłożenie podpisu pod skargą jest brakiem formalnym podlegającym uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Konsekwencją nieuzupełnienia wskazanego braku formalnego skargi jest jej odrzucenie, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Z akt sprawy wynika bezsprzecznie, że skarżący nie uzupełnił prawidłowo braków formalnych skargi w wyznaczonym przez Sąd terminie, wynikającym z zarządzenia z dnia 7 kwietnia 2016 r., którym strona została zobowiązana do podpisania skargi. W wezwaniu stanowiącym wykonanie powyższego zarządzenia strona została ponadto prawidłowo pouczona, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie 7 dni skutkować będzie jej odrzuceniem. Nie budzi najmniejszych wątpliwości, że skarżący w zakreślonym terminie nie wykonał prawidłowo wezwania Sądu I instancji. W dniu 25 kwietnia 2016 r. skarżący nadesłał podpisany egzemplarz skargi, jednak skarga ta nie dotyczyła sprawy, w której został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, lecz dotyczyła innej sprawy.

Wobec zatem nieuzupełnienia braków formalnych skargi w zakreślonym w wezwaniu terminie, który upływał w dniu 28 kwietnia 2015 r., WSA w Warszawie prawidłowo odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

W tej sytuacji zaskarżone postanowienie uznać należy za prawidłowe.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.