Sygn. akt I OZ 86/15
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie:
Przewodniczący:Sędzia NSA Monika Nowicka
po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 listopada 2014 r., sygn. akt II SA/Po 1226/13 o sprostowaniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 1 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Po 1226/13 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Po 1226/13 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Po 1226/13 w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lipca 2013 r., Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego
oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 listopada 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu sprostował sentencję wydanego przez siebie w dniu [...] lipca 2014 r., postanowienia o odrzuceniu zażalenia, zastępując wpisany w sentencji tego orzeczenia numer zaskarżonej decyzji "[...]" numerem "[...]".
K. K., w zażaleniu złożonym na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, zakwestionował jego prawidłowość.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie jest niezasadne.
Instytucja sprostowania postanowienia, o której mowa w art. 156 § 1 P.p.s.a. ma na celu usunięcie niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek, jakie – wbrew intencji sądu - mogą pojawić się w orzeczeniu. Sprostowaniu może podlegać zarówno sama sentencja orzeczenia, jak i jego uzasadnienie. Warunkiem dopuszczalności sprostowania postanowienia jest sprzeczność woli Sądu z treścią orzeczenia. Przy czym wymienione w powołanym przepisie nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami.
W niniejszym przypadku nie budzi wątpliwości, że przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w sprawie rozpoznawanej przez pod sygnaturą akt II SA/Po 1226/13 była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lipca 2013 r., Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
Błędne wskazanie przez Sąd numeru ww. decyzji w sentencji wydanego przez siebie w dniu 1 lipca 2014 r. postanowienia, wymagało jego sprostowania, co też Sąd zasadnie uczynił.
Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uchylania zaskarżonego postanowienia i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
