Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 maja 2017 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zarządzeniem z dnia 13 maja 2016 r. sygn. akt IV SA/Wr 326/15 pozostawił bez rozpoznania wniosek Z.Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Odpis powyższego zarządzenia, wraz z pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia, doręczono skarżącemu w dniu 6 czerwca 2016 r., co potwierdził on własnoręcznym podpisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru.

W dniu 8 czerwca 2016 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącego, datowane na dzień 6 czerwca 2016 r., skierowane do wszystkich jego spraw zawisłych przed Sądem, informujące o tym, że w związku z chorobą i zabiegami operacyjnymi oczu nie może odpowiadać na żadną korespondencję. Skarżący podał, że w związku z powyższym będzie mógł to uczynić dopiero po dniu 2 sierpnia 2016 r.

W dniu 14 grudnia 2016 r. (data stempla pocztowego) Z.Z. złożył zażalenie na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 maja 2016 r. o pozostawieniu bez rozpoznania jego wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 27 grudnia 2016 r. sygn. akt IV SA/Wr 326/15 odrzucił zażalenie. W uzasadnieniu postanowienia stwierdził, że zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej w skrócie "P.p.s.a."), wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W świetle art. 194 § 2 P.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia (zarządzenia).

Sąd pierwszej instancji podkreślił, że z akt badanej sprawy wynika, że kwestionowane zarządzenie z dnia 13 maja 2016 r. zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 6 czerwca 2016 r., wraz ze stosownym pouczeniem o terminie i trybie jego zaskarżenia. Tymczasem skarżący złożył zażalenie w dniu 14 grudnia 2016 r., a więc po upływie terminu do jego wniesienia.

Ponadto wyjaśnił, że w zażaleniu, które skarżący sporządził wspólnie do kilku zarejestrowanych w Sądzie spraw, zawarł on co prawda wniosek o przywrócenie terminu, ale po pierwsze – zaznaczył, że dotyczy on jedynie spraw o sygn. akt IV SA/Wr 682/15 i IV SA/Wr 722/15, a po drugie, skarżący nie wskazał w nim wprost, że domaga się przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na konkretne orzeczenia lub zarządzenia Sądu. W konsekwencji zażalenie – jako wniesione z uchybieniem terminu – podlega odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia Z.Z. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wyraził niezadowolenie z zajętego przez Sąd pierwszej instancji stanowiska i wniósł o jego uchylenie w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Powyższy przepis, na mocy art. 197 § 2 P.p.s.a., znajduje odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia. Zgodnie z art. 194 § 2 w związku z art. 198 P.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia.

W rozpoznawanej sprawie kwestionowane przez skarżącego zarządzenie z dnia 13 maja 2016 r. sygn. akt IV SA/Wr 326/15 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, zostało mu doręczone w dniu 6 czerwca 2016 r., stąd siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia wniosku upływał w dniu 13 czerwca 2016 r. Zażalenie zostało natomiast złożone w dniu 14 grudnia 2016 r., a więc z uchybieniem terminu do jego wniesienia, zaś skarżący nie wystąpił jednocześnie o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu prawidłowo zatem odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.

Należy podkreślić, iż pismo procesowe skarżącego z dnia 6 czerwca 2016 r., w którym informował on, że z powodów zdrowotnych nie będzie mógł odpowiadać na korespondencję Sądu, a o ustaniu przyczyny zawiadomi Sąd, nie mogło – samo przez się – spowodować niemożności kierowania przesyłek sądowych do skarżącego, czy też wstrzymania biegu terminów do złożenia środków zaskarżenia. Ponadto wpłynęło ono do Sądu już pod skutecznym doręczeniu skarżącemu kwestionowanego zarządzenia. Z kolei składając w dniu 14 grudnia 2016 r. zażalenie, skarżący nie zawarł w nim wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia w tej sprawie. Przywrócenie terminu może natomiast nastąpić wyłącznie na wniosek strony – Sąd nie może w takiej sytuacji działać z urzędu. Dopiero po wniesieniu wniosku bada bowiem, czy spełnione zostały przesłanki określone w art. 86 P.p.s.a., uzasadniające przywrócenie terminu.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.