Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 lutego 2016 r.

Postanowieniem z 10 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, III SA/Kr 1508/13, odrzucił zażalenie Z. Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 18 września 2015 r., III SA/Kr 1508/13, o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi Z. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podania.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że przedmiotem niniejszej sprawy jest pismo skarżącego z 11 października 2015 r. zatytułowane "Wniosek". W piśmie tym skarżący podał sygnaturę akt niniejszej sprawy. Skarżący co prawda nie wskazał jednoznacznie, że chodzi mu o postanowienie z 18 września 2015 r., ale w aktach sprawy znajduje się pismo przewodnie z 2 października 2015 r., które przesłano skarżącemu wraz z postanowieniem z 18 września 2015 r., a które skarżący odebrał 10 października 2015 r. Z uwagi na fakt, że w/w pismo zostało złożone w otwartym terminie do wniesienia zażalenia na w/w postanowienia, pismo to należało zakwalifikować właśnie jako zażalenie na postanowienie z 18 września 2015 r. Zgodnie z treścią art. 194 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej jako: "p.p.s.a."), zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. O obowiązku tym skarżący został pouczony w pkt 5 pisma z 2 października 2015 r. (k. 162 akt sąd.), wraz z którym doręczono mu odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 18 września 2015 r. Tymczasem zażalenie na w/w postanowienie z 18 września 2015 r. skarżący sporządził własnoręcznie, a nie przez adwokata lub radcę prawnego. Nie zachowane zatem zostały niezbędne wymogi formalne zażalenia. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że złożone w przedmiotowej sprawie zażalenie jest niedopuszczalne i odrzucił je na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Z. Ś., zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 8 p.p.s.a. na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie zażalenia przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zażalenia bada prawidłowość wydania tego orzeczenia.

W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił postanowieniem z 10 listopada 2015 r. zażalenie Z. Ś. na postanowienie tegoż Sądu z 18 września 2015 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej z powodu niezachowania niezbędnego wymogu formalnego, przewidzianego w art. 194 § 4 p.p.s.a. (tj. sporządzenia zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, przez adwokata lub radcę prawnego).

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zasadne było zatem stanowisko Sądu I instancji, który uznał, że zażalenie skarżącego było niedopuszczalne, zaś postanowienie o jego odrzuceniu odpowiada prawu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.