Sygn. akt I OZ 898/17
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Bogucka
po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Po 97/17 odrzucające skargę I. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych
oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. w przedmiocie umorzenia nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych została doręczona I. C. w dniu 2 grudnia 2016 r.
I. C., za pośrednictwem organu, wniosła do WSA w Poznaniu w dniu [...] stycznia 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, postanowieniem z dnia 23 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Po 97/17, odrzucił skargę z uwagi na niedochowanie terminu do jej wniesienia.
W zażaleniu na to postanowienie I. C. podniosła, że przekroczenie terminu było jedynie jednodniowe. Ponadto organ powinien ją pouczyć o "możliwości złożenia prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania ze względu na przedmiot postępowania".
Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718, ze zm., dalej: P.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Według zaś art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Z akt sprawy wynika, że decyzję SKO w [...] doręczono I. C. w dniu 2 grudnia 2016 r. Tym samym trzydziestodniowy termin, o którym mowa w powołanych przepisach, upłynął w dniu 1 stycznia 2017 r. Z uwagi, że koniec tego terminu przypadał w dzień wolny od pracy, zgodnie z art. 83 § 2 P.p.s.a., stwierdzić należy, że ostatnim dniem do wniesienia skargi był dzień 2 stycznia 2017 r. Słusznie więc Sąd i instancji zauważył, że wniesienie skargi w dniu 3 stycznia 2017 r. nastąpiło z uchybieniem ustawowego terminu, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a.
Podnieść trzeba, że I. C. została prawidłowo pouczona przez organ o terminie i sposobie zaskarżenia decyzji, czego nie zakwestionowała. Nie zakwestionowała również wykładni art. 53 § 1, art. 58 § 1 pkt 2, art. 83 § 2 P.p.s.a., a wskazała jedynie, że organ powinien pouczyć ją o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Obowiązek taki jednak nie wynika z przepisów prawa, a ponadto samego wniosku o przywrócenie terminu I. C. nie złożyła.
W konsekwencji należało uznać, że skarga w przedmiotowej sprawie została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a.
Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1-2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
