Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 sierpnia 2016 r.

M. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na bezczynność Prezesa tego Sądu w przedmiocie nieudostępnienia informacji publicznych wskazanych we wniosku z dnia 30 września 2016 r. Powyższa skarga została zarejestrowana w sprawie sygn. akt II SAB/Rz 14/16.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2016 r. sygn. sygn. akt I OW 63/16 wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny Kielcach do rozpoznania wniosków sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o wyłączenie sędziów tego Sądu od orzekania w sprawie sygn. akt II SAB/Rz 14/16.

Następnie postanowieniem z dnia 22 czerwca 2016 r. sygn. akt I OW 120/16 Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach do rozpoznania sprawy o sygn. akt II SAB/Rz 14/16 ze skargi M. B. na bezczynność Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Powyższe postanowienie, jak wynika z akt I OW 120/16 zostało doręczone M. B. w dniu 18 lipca 2016 r.

Zarządzeniem z dnia 30 czerwca 2016 r. sygn. akt II SAB/Ke 44/16 Zastępca Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wezwał M. B. do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi na bezczynność Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to zostało doręczone M. B. w dniu 18 lipca 2016 r.

Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył M. B., wnosząc o jego uchylenie. W zażaleniu wskazał, że w otrzymanym odpisie zarządzenia brak jest informacji przez kogo jest wzywany do uiszczenia wpisu. Nie można ponadto ustalić imienia i nazwiska oraz funkcji osoby wzywającej. Skarżący zaprzeczył aby kiedykolwiek składał w instytucji Województwa S. jakąkolwiek skargę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Z akt sądowych wynika, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostało wydane i podpisane przez Zastępcę Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. W zarządzeniu wskazano również, że wpis pobierany jest od skargi na bezczynność Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Ponadto w zarządzeniu podano numer rachunku bankowego Sądu, na który należy uiścić należną kwotę. Zaskarżone zarządzenie zawiera zatem niezbędne dane pozwalające na ustalenie od kogo ono pochodzi, do kogo zostało skierowane, podstawę prawną wezwania, wysokość wpisu, termin i sposób uiszczenia wpisu od skargi oraz rygor niezastosowania się do wezwania. Zarządzenie to w dniu 18 lipca 2016 r. zostało doręczone M. B. przy piśmie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach dnia 6 lipca 2016 r. sygn. akt II SAB/Ke 44/16. Tego samego dnia M. B. otrzymał również postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2016 r. sygn. akt I OW 120/16 o wyznaczeniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach do rozpatrzenia skargi na bezczynność Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Bezzasadne zatem są twierdzenia M. B., że nie mógł wykonać kwestionowanego zarządzenia w przedmiocie wpisu, gdyż nie wiedział przez jaki Sąd i w jakiej sprawie wzywany jest do opłaty sądowej.

Dlatego też nie ma podstaw do uwzględnienia zażalenia. W zarządzeniu z dnia 30 czerwca 2016 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach prawidłowo wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od złożonej przez M. B. skargi oraz prawidłowo określił wysokość wpisu, zakreślając siedmiodniowy termin do uiszczenia tej opłaty pod rygorem odrzucenia skargi.

Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.