Sygn. akt II GPP 3/10
SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie:
Przewodniczący :sędzia NSA Tadeusz Cysek
po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2010 r., sygn. akt II GPP 3/10 w sprawie ze skargi K. B. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w W., sygn. akt VI SAB/Wa 50/08 w sprawie ze skargi K. B. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie zajęcia stanowiska w sprawie odmowy wydania decyzji o zwolnieniu z funkcji biegłego sądowego
sprostować postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2010 r., sygn. akt II GPP 3/10, w ten sposób, że określenie "(spr.)" zamiast przy nazwisku sędziego NSA Jana Bały umieścić przy nazwisku sędziego NSA Tadeusza Cyska.
Uzasadnienie
Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydanym w sprawie o sygn. akt II GPP 3/10, jako sędziego sprawozdawcę oznaczono sędziego NSA Jana Bałę. Tymczasem z zarządzenia z dnia 14 lipca 2010 r. o wyznaczeniu posiedzenia wynika, iż jako sędziego sprawozdawcę wskazano sędziego NSA Tadeusza Cyska. Należy zatem stwierdzić, że określenie "(spr.)" umieszczono przy nazwisku sędziego NSA Jana Bały, zamiast sędziego NSA Tadeusza Cyska w trakcie sporządzania sentencji postanowienia na skutek oczywistej omyłki. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie z art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 i w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. w związku art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.), orzekł jak w sentencji.
