Sygn. akt II GPP 5/13
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie:
Przewodniczący:sędzia NSA Jan Bała sędzia NSA Małgorzata Rysz (spr.) sędzia NSA Cezary Pryca
po rozpoznaniu w dniu 1 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi J. D. o stwierdzenie, że nastąpiło naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu o sygn. akt VI SO/Wa 3/13 w sprawie z wniosku J. D. o wymierzenie grzywny Prezesowi Narodowego Funduszu Zdrowia za nieprzekazanie do sądu skargi wraz z aktami sprawy
odrzucić skargę strony o stwierdzenie, iż nastąpiło naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.
Uzasadnienie
I
Pismem z dnia 17 lipca 2013 r. J. D. wniósł skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki domagając się stwierdzenia, że w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w W., sygn. akt VI SO/Wa 3/13 z wniosku skarżącego o wymierzenie grzywny Prezesowi Narodowego Funduszu Zdrowia za nieprzekazanie do sądu skargi wraz wraz z aktami sprawy, nastąpiła przewlekłość postępowania.
Zarządzeniem z dnia 29 lipca 2013 r. Przewodniczący Wydziału II Izby Gospodarczej Naczelnego Sądu Administracyjnego wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu od tej skargi w kwocie 100 złotych w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
II
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2004 r., Nr 179, poz. 1843 ze zm., dalej: ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki) skarga podlega stałej opłacie w wysokości 100 złotych. Zgodnie zaś z art. 8 ust. 2 tej ustawy w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązującym w postępowaniu, którego skarga dotyczy. Wobec tego, że ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), w zakresie postępowania zażaleniowego odsyła do stosowania przepisów o skardze kasacyjnej, te regulacje z kolei odsyłają do odpowiedniego stosowania przepisów o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym w przypadku braku szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, zastosowanie w zakresie kosztów sądowych, a więc również opłat, mieć będzie art. 220 p.p.s.a.. Przepis ten stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie natomiast z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis podlega odrzuceniu.
Przenosząc powołane regulacje na grunt tej sprawy, stwierdzić należy, że zaszła okoliczność opisana w powołanym art. 220 § 3 p.p.s.a. skutkująca odrzuceniem skargi.
Skarżący, wnosząc skargę w oparciu o ustawę o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki nie uiścił opłaty określonej w art. 17 ust. 1 tej ustawy. Wobec tego został wezwany zarządzeniem z dnia 29 lipca 2013 r. do dokonania tej czynności w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 16 sierpnia 2013 r., na co wskazuje data oraz własnoręczny podpis skarżącego umieszczony na zwrotnym poświadczeniu odbioru przesyłki zawierającej to wezwanie. Pomimo wezwania skarżący nie uiścił opłaty w terminie określonym w wezwaniu.
W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w zw. z art. 197 § 1 i 2, art. 193 i art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
