Sygn. akt II GZ 97/12
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie:
Przewodniczący :sędzia NSA Joanna Sieńczyło - Chlabicz
po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku M. S. o sprostowanie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2012 r., sygn. akt II GZ 97/12 w zakresie oddalenia zażalenia w sprawie ze skargi M. S. na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. w przedmiocie bezczynności organu w spawie płatności do gruntów rolnych
oddalić wniosek o sprostowanie postanowienia.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 marca 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 18 stycznia 2012 r. w zakresie odrzucenia zażalenia w przedmiocie bezczynności organu w sprawie płatności do gruntów rolnych.
Wnioskiem z dnia 7 maja 2012 r. M. S. wystąpił o sprostowanie ww. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2012 r. W uzasadnieniu swego wniosku wskazał, że Sąd uzasadnił wydane w spawie orzeczenie w sposób niewłaściwy z pominięciem istotnych dla skarżącego okoliczności, które zdecydowały o odmowie przyznania płatności do gruntów rolnych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek o sprostowanie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą więc mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgodka - Medek. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Zakamycze 2005, str. 359). Sprostowanie w żadnym wypadku nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia. Nie może też sprostowanie wprowadzać zmian merytorycznych w uzasadnieniu orzeczenia, a tego właśnie dotyczy wniosek skarżącego.
Argumentacja zawarta we wniosku skarżącego jest faktycznie próbą zakwestionowania prawidłowości ww. orzeczenia, co jak wyżej wskazano jest niedopuszczalne, bowiem orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego ma przymiot prawomocności i nie podlega zaskarżeniu. W warunkach przedmiotowej sprawy brak jest podstaw do zmiany postanowienia z dnia 22 marca 2012 r. poprzez jego sprostowanie, tak w sentencji tegoż rozstrzygnięcia, jak i w zakresie jego uzasadnienia.
Mając na uwadze powyższe względy Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek o sprostowanie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2012 r., jako nie spełniający wymogów, o jakich mowa w art. 156 § 1 w zw. z art. 166 i art. 193 p.p.s.a.
