Sygn. akt II OSK 357/15
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz
po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku A.I. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej A.I. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 października 2014 r., sygn. akt II SA/Po 990/14 oddalającego skargę A.I. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego
wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 października 2014 r. sygn. akt II SA/Po 990/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę A.I. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2012 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.
Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wywiódł skarżący. W jej treści skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia sprawy na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.". W uzasadnieniu wniosku wskazano, że działalność gospodarcza jaką skarżący prowadzi za pomocą naczepy, stanowi jego główne źródło utrzymania. Zaś pozostałe źródła dochodu nie wystarczają na zaspokojenie materialnych potrzeb rodziny. Natychmiastowe wykonanie decyzji w przedmiocie usunięcia przyczepy skarżącego spowoduje wyrządzenie mu znacznej szkody. Skarżący straci dochody jakie mógłby osiągać z prowadzenia handlu w przedmiotowej przyczepie w czasie toczącego się postępowania międzyinstancyjnego oraz przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Skarżący wskazał także, że istnieje potencjalna możliwość poniesienia przez niego znacznych strat, a nawet zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu, spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego aktu faktycznie spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozbiórka naczepy ciągnikowej oraz rozbiórka utwardzenia terenu pomiędzy naczepą, a drogą asfaltową, w tej konkretnej sprawie może skutkować zaistnieniem niebezpieczeństw o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Skutkiem wykonania zakwestionowanej decyzji będzie nie tylko konieczność rozebrania przyczepy, ale i w konsekwencji utrata miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Dlatego zasadne było zastosowanie ochrony tymczasowej do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
