Sygn. akt II OZ 1/06
SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. C. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2005 r. sygn. akt VI SO/Wa 152/05 pozostawiające bez rozpoznania pismo K. C. z dnia 12 września 2005 r. w sprawie pisma K. C. w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną sportową i gazową p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 24 listopada 2005 r., sygn. akt VI SO/Wa 152/05 Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania pismo K. C. z dnia 12 września 2005 r. wniesione w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną sportową i gazową.
W uzasadnieniu wskazano, iż pismem Sądu z dnia 26 września 2005 r. K. C. został wezwany do sprecyzowania wniesionej skargi – w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania – poprzez wskazanie numeru i daty wydania zaskarżonego aktu lub czynności organu, ewentualnie do wskazania w jakim zakresie skarży bezczynność organu, tj. jakiego aktu administracyjnego, określonego w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), organ nie wydał pomimo ciążącego na nim obowiązku. Przedmiotowe wezwanie skarżący odebrał w dniu 30 września 2005 r., i do momentu wydania opisanego zarządzenia nie uzupełnił wskazanych braków pisma.
K. C. złożył zażalenie na to postanowienie podnosząc, że w skardze z dnia 12 września 2005 r., przedstawił w sposób wystarczający naruszenie prawa, tj. art. 105 p 1 k.p.a. przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie ma usprawiedliwionej podstawy.
Zgodnie bowiem z art. 49 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Zatem w świetle powyższego przepisu, pozostawienie pisma bez rozpoznania z uwagi na nieuzupełnienie jego braków w zakreślonym terminie, jest dla sądu obligatoryjne, bez względu na przyczynę nieuzupełnienia przedmiotowych braków.
Tymczasem w niniejszej sprawie, wezwanie do uzupełnienia braków wniesionego pisma skarżący odebrał w dniu 30 września 2005 r., wraz z pouczeniem, iż nieuzupełnienie wskazanych braków w terminie siedmiu dni, spowoduje, że pismo to pozostanie bez rozpoznania. Mimo tego do dnia wydania zaskarżonego zarządzenia skarżący nie ustosunkował się do powyższego wezwania, stąd niewątpliwie jego pismo z dnia 12 września 2005 r. podlegało pozostawieniu bez rozpoznania.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
