Sygn. akt II OZ 150/11
SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/GL 546/09 odrzucającego zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 maja 2010 r. w sprawie ze skargi J. G., J. S., S. S. oraz E. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podania w sprawie uwłaszczenia postanawia oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie J. G., J. S., S. S. oraz E. S. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 27 maja 2010 r., o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zażalenie nie spełnia prawem wymaganej formy bowiem nie zostało sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika.
Zażalenie na to postanowienie złożył E. S. podnosząc szereg argumentów niedotyczących wprost zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 194 § 4 zażalenie na postanowienie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
Powierzenie tej czynności wykwalifikowanym prawnikom ma zapewnić zażaleniu odpowiedni poziom merytoryczny i formalny. W niniejszej sprawie skarżący wnosząc zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 maja 2010 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, nie dopełnił powyższego wymogu mimo, że został o nim pouczony przy doręczeniu powyższego postanowienia.
W tej sytuacji należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, a zażalenie nie zawiera argumentacji mogącej podważyć prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu I instancji.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.
