Sygn. akt II OZ 32/06
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Kosowska (spr)
po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Krakowie z dnia 14 października 2005 r., sygn. akt II SA/Kr 862/05 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi S. S. na decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 11 maja 2005 r., Znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy
oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 października 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek S. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 11 maja 2005 r. w przedmiocie ustaleniu warunków zabudowy. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że jedynym przejawem wykonania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jest ewentualne wydanie na jej podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, w związku z czym zgłoszony przez skarżącą wniosek jest bezzasadny. Decyzja ta nie stwarza podstawy do rozpoczęcia prac na działce, zaś jej skutki nie wiążą się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W zażaleniu na to postanowienie skarżąca podniosła, że jakkolwiek Sąd ma rację co do tego, że decyzja o warunkach zabudowy nie podlega wykonaniu i nie stwarza podstaw do rozpoczęcia prac na działkach to jednak jej skutkiem jest możliwość ubiegania się o uzyskanie pozwolenia na budowę. Zdaniem skarżącej, choć decyzja o warunkach zabudowy nie wywiera skutków bezpośrednich, to jednakże stanowi jedno z istotnych ogniw łańcucha w postępowaniu poprzedzającym rozpoczęcie robót budowlanych. Decyzja ta może pośrednio spowodować trudne do odwrócenia skutki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie ma usprawiedliwionej podstawy.
Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania, polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego (T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis s. 295).
Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu stanowi podstawę udzielenia pozwolenia na budowę. Skarżona decyzja stwierdza tylko istnienie pewnego stanu faktycznego i prawnego i nie wymaga wykonania. Decyzja ta nie upoważnia do rozpoczęcia inwestycji, a jedynie stwierdza o zgodności zamierzonego przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i z tego powodu swym charakterem zbliża się do zaświadczenia. Nie może zatem spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków.
Natomiast kwestie dalszego procesu inwestycyjnego i ewentualnego uzyskania w oparciu o tę decyzję – stosownego pozwolenia na budowę, nie mogą wpłynąć na zmianę wyżej wyrażonej oceny o braku podstaw do wstrzymania zaskarżonej decyzji, gdyż dotyczy kwestii nie będącej przedmiotem oceny Sądu w tym postępowaniu.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił zażalenie.
