Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 maja 2005 r.

W dniu 6 sierpnia 2004 r. E. J. wniosła skargę na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia 30 czerwca 2004 r., zn. [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Lublina z dnia 22 marca 2004 r., zn. [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę Wielofunkcyjnego Centrum Sportowo-Rekreacyjnego i Usługowo-Handlowego "[...]" Spółce z o.o. "[...]". W odpowiedzi na skargę, wniesionej w dniu 13 grudnia 2004 r., Wojewoda Lubelski wniósł o oddalenie skargi. O oddalenie skargi wniosła także Spółka "[...]" w piśmie z dnia 7 grudnia 2004 r.

Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2004 r., sygn. akt II SA/Lu 493/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), powołanej dalej jako p.p.s.a.; zawiesił postępowanie do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt II SA/Lu 765/04. Jak wynika z uzasadnienia postanowienia, sprawa ta toczy się ze skargi E. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 26 sierpnia 2004 r. ([...]) utrzymującą w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 3 czerwca 2004 r. (zn. SKO.0073/1043/LI/2004) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie zmiany decyzji z dnia 9 marca 1999 r. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu.

Na powyższe postanowienie Sądu, którego odpis doręczono w dniu 18 stycznia 2004 r., "[...]" Spółka z o.o. wniosła pismem z dnia 25 stycznia 2005 r. zażalenie. Pełnomocnik Spółki, radca prawny G. O. podniósł w zażaleniu, iż postępowanie w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 765/04 dotyczy odmowy stwierdzenia nieważności decyzji, uwzględnienie skargi spowoduje jedynie konieczność ponownego rozpatrzenia wniosku i nawet, jeśli decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu zostanie uchylona, to stanowić to będzie jedynie podstawę wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Nie ma to natomiast

znaczenia dla oceny poprawności decyzji o pozwoleniu na budowę, ponieważ nawet w przypadku uwzględnienia skargi w sprawie II SA/Lu 765/04, Sąd nie rozstrzygnie merytorycznie kwestii warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest uzasadnione. Sąd może zawiesić postępowanie w sprawie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym (art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz. 1270; powołanej dalej jako p.p.s.a.). Ocena zależności rozstrzygnięcia od innego postępowania należy do swobodnego uznania Sądu.

Wzajemne uwarunkowania i zależność pomiędzy decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu a decyzją o pozwoleniu na budowę wynikają z przepisów art. 47 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 32 ust. 4 pkt 1 , art. 33 ust. 2 pkt 3, art. 34 ust. 1 i art. 35 ust. 1 pkt 1b ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. W związku z powyższym, należy się zgodzić ze stanowiskiem sądu pierwszej instancji, zawartym w zaskarżonym postanowieniu, opartym na przepisie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela zaś poglądu wyrażonego w zażaleniu, bowiem nie bez znaczenia dla oceny decyzji o pozwoleniu na budowę jest to, czy w obrocie prawnym znajduje się decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, czy też nie, chociażby tylko z uwagi na brzmienie art. 145 § 1 pkt 1b p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.