Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 kwietnia 2018 r.

Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 2729/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. P. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] października 2017 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej.

Pismem z dnia 18 stycznia 2018 r. skarżący, z zachowaniem ustawowego terminu, wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 29 grudnia 2017 r.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 23 stycznia 2018 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu w dniu 30 stycznia 2018 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 6 lutego 2018 r.

Z informacji zawartej w notatce urzędowej z dnia 14 lutego 2018 r. wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty wpisu sądowego od zażalenia w wysokości 100 zł. W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 lutego 2018 r., na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm.) – dalej p.p.s.a. odrzucił zażalenie, wskazując, że skarżący obowiązany był uiścić należny wpis od zażalenia w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, czego nie uczynił.

Pismem z dnia 5 marca 2018 r. J. P. wniósł zażalenie na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 28 lutego 2018 r., podnosząc, że ww. postanowienie Sądu jest pozbawione podstaw prawnych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Strona wnosząc środek zaskarżenia, np. zażalenie od orzeczenia sądu zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. powinna uiścić stosowny wpis, bowiem swoim pismem inicjuje określone przepisami postępowanie. Brak opłaty od zażalenia jest brakiem fiskalnym pisma i jako taki stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. podlega uzupełnieniu na wezwanie przewodniczącego. Jednocześnie przewodniczący określa termin na jego uzupełnienie i rygor, który tej czynności towarzyszy w razie jej zaniechania.

Jak wynika z akt sprawy zażalenie na postanowienie z dnia 29 grudnia 2017 r. nie zostało opłacone. Skierowane do wnoszącego zażalenie wezwanie przewodniczącego do uiszczenia brakującego wpisu zostało odebrane w dniu 30 stycznia 2018 r. Termin 7-dniowy upłynął bezskutecznie, a zażalenie nie zostało opłacone. Wobec powyższego stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. wniesione zażalenie należało odrzucić, co Sąd I instancji uczynił zaskarżonym postanowieniem.

Odnosząc się do argumentacji zażalenia, należy wskazać, że Sąd I instancji nie miał podstaw, by środki wynikające z uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego od skargi mogły zostać potraktowane jako należny wpis od złożonego zażalenia. Poddania opłaty sądowej uiszczonej przez stronę postępowania tego rodzaju przekształceniu w zakresie odnoszącym się do tytułu, w oparciu o który zostają zaksięgowane, przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują. Ponadto uwzględnić należy, że skarżący, czego nie dostrzegł, zaskarżył w drodze zażalenia postanowienie Sądu I instancji z dnia 29 grudnia 2017 r. o odrzuceniu skargi, przez co orzeczenie zamieszczone w pkt. 2 dotyczące zwrotu kwoty 200 zł uiszczonego wpisu w dacie wezwania miało charakter nieprawomocny. Dokonane przez skarżącego w zażaleniu rozróżnienie oparte na środkach wpłaconych (Sądowi nienależnych z racji odrzucenia skargi) i niepozostawaniu "dłużnikiem" Sądu pozostawało w tych warunkach chybione.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.