Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 stycznia 2012 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 13 października 2011 r., sygn. akt II SA/Gd 440/11, odrzucił wniosek K. T. o przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braków formalnych wniesionej przez nią skargi na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] kwietnia 2011 r., Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego.

W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że postanowieniem z dnia 7 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę K. T. z uwagi na uchybienie przez skarżącą terminu do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braków formalnych skargi. Orzeczenie w tym przedmiocie zostało doręczone na wskazany w skardze adres i odebrane przez skarżącą K. T. w dniu 14 lipca 2011 r.

W piśmie z dnia 25 lipca 2011 r., skierowanym do Sądu, K. T. wniosła o złożenie w Urzędzie Pocztowym reklamacji dotyczącej niedoręczenia adresatowi przesyłki zawierającej ww. wezwania, w celu stwierdzenia przyczyn niedoręczenia pisma, umożliwienia wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przywrócenia terminu oraz nadania biegu sprawie. W piśmie z dnia 5 września 2011 r. skarżąca oświadczyła, że jej pismo z dnia 25 lipca 2011 r. jest wnioskiem o przywrócenie terminu, nadto skarżąca powołała się na swoje pismo skierowane do Urzędu Pocztowego w sprawie niedoręczenia jej pisma zawierającego ww. zarządzenia oraz odpowiedź Urzędu, jak również wskazała, że nie dostała żadnego awiza, a więc nie zachodzi wina i zaniedbanie w wykonaniu zarządzeń.

Sąd I instancji wskazał dalej, że zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej zwanej "p.p.s.a."), pismo z wnioskiem o przywróceniu terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Zdaniem Sądu Wojewódzkiego o uchybieniu terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu sądowego skarżąca dowiedziała się z postanowienia z dnia 7 lipca 2011 r. doręczonego skarżącej w dniu 14 lipca 2011 r. Od tego też dnia (14 lipca 2011 r.) liczyć należało siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Skarżąca zatem winna była wniosek o przywrócenie terminu skierować do sądu w terminie 7 dni od dnia 14 lipca 2011 r., w którym dowiedziała się, że nie dotrzymała terminu na uzupełnienie braków skargi.

W tej sytuacji Sąd I instancji uznał wniosek z dnia 25 lipca 2011 r. o przywrócenie przedmiotowego terminu za spóźniony i jako taki podlegający odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie wskazując, że "nie miała zdolności sądowej bo nie została powiadomiona o terminie i brakach formalnych. Tym samym została pozbawiona obrony swych praw". Podniosła ponadto kwestie merytoryczne, niezwiązane z przedmiotem zaskarżonego postanowienia, a sprowadzające się do kwestionowania zaskarżonej w sprawie decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Stosownie do treści przepisu art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.).

Z przepisów powyższych wynika, że Sąd rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu w pierwszej kolejności winien zbadać czy wniosek ten został złożony z zachowaniem ustawowego terminu. Dopiero stwierdzenie, że wniosek został złożony w terminie, jak również, że spełnia on inne wymogi przewidziane powołaną ustawą – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pozwala przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania.

Sąd I instancji badając termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu zasadnie przyjął, że datą początkową jego biegu była data w której skarżąca dowiedziała się o treści postanowienia z dnia 7 lipca 2011 r. Sąd I instancji zasadnie również przyjął, że datą tą jest najpóźniej dzień 14 lipca 2011 r., w którym skarżąca dowiedziała się o treści tego postanowienia. W konsekwencji Sąd I instancji prawidłowo stwierdził również, że złożony w dniu 25 lipca 2011 r. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej był spóźniony i podlegał odrzuceniu.

Podnoszone w zażaleniu zarzuty nie mogą podważyć zasadności zastosowania przez Sąd I instancji art. 88 p.p.s.a., ponieważ jeśli było tak jak twierdzi strona skarżąca, że nie otrzymała awiza informującego ją o oczekującej korespondencji sądowej, to okoliczność ta mogłaby mieć istotne znaczenie przy merytorycznym rozpoznaniu wniosku o przywrócenie przedmiotowego terminu gdyby złożony został w terminie 7 dni od ustania przyczyny jego uchybienia.

Z tych względów zażalenie, jako nieuzasadnione podlegało oddaleniu na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 p.p.s.a.