Sygn. akt II OZ 477/12
SENTENCJA
Dnia 10 lipca 2012 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak
po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia Federacji Zielonych w Białymstoku na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 11 kwietnia 2012 roku, sygn. akt II SA/Ol 15/12 o odmowie wyłączenia sędziów i referendarzy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku od orzekania w sprawie ze skargi Stowarzyszenia Federacji Zielonych w Białymstoku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 24 listopada 2011 roku Nr 409.231/B-5/XIV/11 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego
umorzyć postępowanie zażaleniowe.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił Stowarzyszeniu Federacji Zielonych w Białymstoku wyłączenia sędziów i referendarzy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku od orzekania w sprawie ze skargi Stowarzyszenia na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 24 listopada 2011 r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosło Stowarzyszenie.
Przy piśmie z dnia 23 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku nadesłał odpis prawomocnego postanowienia XII Wydziału Gospodarczego Krajowego Rejestru Sądowego Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 27 stycznia 2012 r., z którego wynika, że skarżące Stowarzyszenie zostało rozwiązane na podstawie art. 31 pkt 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (tekst jedn. Dz.U. z 2001 r., Nr 79, poz. 855 ze zm.). Jednocześnie Sąd Rejonowy zarządził likwidację Stowarzyszenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Jak już wyżej wskazano, skarżące Stowarzyszenie zostało rozwiązane postanowieniem Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 27 stycznia 2012 r. oraz zarządzono jego likwidację. Rozwiązanie stowarzyszenia przez sąd oznacza zakończenie wszelkiej jego działalności. Pozostać może jedynie majątek stowarzyszenia, w tym i wierzytelności, a także roszczenia wobec niego. Dlatego też przeprowadza się likwidację stowarzyszenia, którą zajmuje się likwidator. Podkreślić jednak należy, że działalność likwidatora rozciąga się jedynie na sprawy majątkowe, a nie na statutową działalność rozwiązanego stowarzyszenia. Należy więc przyjąć, że w okresie likwidacji stowarzyszenie już nie istnieje, choć jego wykreślenie z rejestru stowarzyszeń jeszcze nie nastąpiło - art. 37 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo o stowarzyszeniach (por. S. Sarnecki, Prawo o stowarzyszeniach. Komentarz, Kraków 2000, s. 77).
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania wynikać może zarówno z przyczyn przedmiotowych jak i podmiotowych. Do tych ostatnich niewątpliwie zalicza się ustanie bytu prawnego osoby prawnej, jak to miało miejsce w przypadku wnoszącego zażalenie Stowarzyszenia.
Mając powyższe na uwadze i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 oraz w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracji orzekł jak w sentencji postanowienia.
