Sygn. akt II OZ 54/08
SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. G. i T. G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 września 2007 r., sygn. akt II SA/Gd 639/07 w zakresie wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi I. G. i T. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych postanawia zażalenie oddalić.
Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 18 września 2007 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. wezwał I. G. i T. G. do uiszczenia wpisu, którego wysokość ustalono na kwotę 500 złotych na mocy § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w sprawie z ich skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wnieśli I. G. i T. G. wnosząc o jego uchylenie. W zażaleniu skarżący podnieśli, że są emerytami i inwalidami oraz że ponoszą koszty wykupienia lekarstw i trudno jest im "wiązać koniec z końcem".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne i podlega oddaleniu.
W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo określił wysokość opłaty od skargi, która stosownie do przepisu § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wynosi 500 złotych. Powyższa norma prawna reguluje wysokość wpisu w sprawach z zakresu budownictwa i architektury a skarga w niniejszej sprawie dotyczy właśnie takiego rodzaju decyzji, zatem podstawa prawna zarządzenia jest prawidłowa. Zgodnie z art. 219 § 1 i 220 § 1 p.p.s.a. opłata sądowa powinna zostać uiszczona, przy wniesieniu pisma, natomiast argumenty skarżących dotyczące samej sprawy nie mają znaczenia prawnego dla ustalenia wysokości wpisu sądowego od wniesionej skargi ani dla zasady jej pobierania, wyrażonej w przepisie art. 220 § 1 p.p.s.a.
Podnoszone w zażaleniu argumenty dotyczące ciężkiej sytuacji materialnej skarżących nie mogą skutecznie podważyć zarządzenia w przedmiocie ustalenia wysokości wpisu, albowiem zwolnienie od konieczności ponoszenia kosztów postępowania reguluje odrębny tryb postępowania przed sądami administracyjnymi.
Zaskarżone zarządzenie odpowiada więc prawu a skarżący dla uniknięcia obowiązku zapłaty kosztów sądowych mogą wystąpić o prawo pomocy.
Z powyższych przyczyn orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a.
