Sygn. akt II OZ 609/06
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Borkowska
po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2006r. sygn. akt VII SA/WA 1343/05 w zakresie odrzucenia sprzeciwu w sprawie ze skargi H. B. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 sierpnia 2005r. Nr 749/05 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia
- oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 lutego 2006r., sygn. akt VII SA/WA 1343/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw skarżącego H. B. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 10 stycznia 2006r. o przyznaniu skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, a w pozostałej części oddalającego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji podniósł, że postanowienie z dnia 10 stycznia 2006r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 23 stycznia 2006r. Sprzeciw od powyższego postanowienia został przez stronę wniesiony w dniu 31 stycznia 2006r. a zatem z uchybieniem terminu.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożył H. B., w którym przyznał, iż rzeczywiście złożył sprzeciw w dniu 31 stycznia 2006r. za pośrednictwem syna. Ponadto skarżący podniósł różne kwestie niezwiązane bezpośrednio z kwestią uchybienia terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do przepisu art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sprzeciw należy wnieść w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. W myśl art. 259 § 2 ustawy sprzeciw wniesiony po terminie Sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym. Odrzucenie sprzeciwu oznacza, że nie jest on rozpatrywany co do istoty. Tym samym argumenty zawarte w zażaleniu całkowicie rozmijają się z niewątpliwym ustaleniem Sądu I instancji, że sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 10 stycznia 2006r. został wniesiony z uchybieniem terminu określonego w art. 259 § 1 powołanej ustawy i w związku z powyższym podlegał odrzuceniu.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
