Sygn. akt II OZ 652/15
SENTENCJA
Dnia 8 lipca 2015 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła
po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 31 marca 2015 r., sygn. akt II SO/Ke 2/15 oddalające wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] sierpnia 2012 r. znak: [...] w przedmiocie wymeldowania
oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Kielcach postanowieniem z dnia 31 marca 2015 r., sygn. akt II SO/Ke 2/15 oddalił wniosek M. W. o wyłączenie sędziów WSA w Krakowie.
W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że pismem z 3 grudnia 2014 r. M. W. wniosła o wyłączenie sędziów WSA w Krakowie w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] sierpnia 2012 r. w przedmiocie wymeldowania, toczącej się przed tym sądem pod sygn. akt III SA/Kr 574/14.
Domagając się uwzględnienia swego wniosku skarżąca podnosiła, że na skutek postępowań toczących się przed krakowskimi sądami powszechnymi utraciła zaufanie do możliwości sprawiedliwego, bezstronnego rozpoznania sprawy przez sędziów sądów krakowskich, "wolnego od zamierzonych wad i dalszych ataków" na jej mienie i zdrowie. Zdaniem skarżącej ma ona prawo podejrzewać, że padła ofiarą "skoordynowanych z sądami poczynań biznesowych", co rozciąga się również na WSA w Krakowie, w którym pracują sędziowie uprzednio orzekający w sądzie powszechnym w Krakowie.
Wskazując na powyższe sąd I instancji stwierdził, że w niniejszej sprawie nie występują jakiekolwiek okoliczności mogące stanowić podstawę wyłączenia. Zdaniem tegoż sądu M. W. nie wskazała na żadne dowody mogące uprawdopodobnić formułowane zarzuty, a tym samym uzasadnić wątpliwości co do bezstronności sędziów.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła M. W. wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu skarżąca zarzuca sędziom sądów krakowskich "solidarność korporacyjną".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W postępowaniu sądowoadministracyjnym kwestię wyłączenia sędziego normują przepisy art. 18 - 24 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., dalej Ppsa). Wyczerpujący katalog przyczyn wyłączenia sędziego z mocy ustawy wymieniony został w art. 18 Ppsa, natomiast art. 19 Ppsa zakreśla tzw. względne przesłanki wyłączenia wskazując, że niezależnie od wymienionych w art. 18 Ppsa przyczyn wyłączenia, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Podkreślić należy, że stosownie do treści art. 20 Ppsa, strona składająca wniosek obowiązana jest wskazać i jednocześnie uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia.
Wskazać należy, iż wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziów musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziów, których wniosek dotyczy. Złożenie takich wyjaśnień miało miejsce w niniejszym postępowaniu.
W przedmiotowej sprawie sędziowie WSA w Krakowie, których wyłączenia domaga się skarżąca Spółka, złożyli oświadczenia, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 19 Ppsa, dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania w niniejszej sprawie i prawdziwość tych oświadczeń nie budzi żadnych wątpliwości. W tym miejscu wypada jedynie przytoczyć stanowisko Sądu Najwyższego, że "autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z dnia 25 sierpnia 1971 r., I CZ 121/71, OSN z 1972 r., poz. 55).
Argumenty skarżącej zawarte we wniosku o wyłączenie sędziów nie mogą być w żaden sposób uznane za takie, które podważyłyby wiarygodność złożonych przez tych sędziów oświadczeń. Zarzut stronniczości wszystkich sędziów sądów krakowskich nie może być bowiem uznany za przesłankę dla uznania, że sędziowie z WSA w Krakowie powinni zostać wyłączeni od rozpoznawania tej sprawy. W ocenie NSA w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek wyłączenia w odniesieniu do sędziów objętych wnioskiem skarżącej i prezentowane w tym zakresie stanowisko sądu I instancji należy podzielić. Ponadto zauważyć trzeba, że w rozpoznawanym zażaleniu skarżąca nie podniosła żadnych takich okoliczności, które poddawałyby w wątpliwość prawidłowość zajętego przez sąd I instancji stanowiska.
Skoro postanowienie WSA w Kielcach z dnia 31 marca 2015 r. jest poprawne i zgodne z prawem, to mając te względy na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.
