Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 czerwca 2008 r.

Postanowieniem z dnia 10 lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie D. W., M. W., J. W. i M. W. na postanowienie tego Sądu z dnia 16 maja 2007 r. odrzucające skargę kasacyjną D. W. w sprawie ze skargi na postanowienie Ministra Budownictwa z dnia [...]. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że zażalenie datowane na dzień 18 czerwca 2007 r. na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną, pomimo prawidłowego pouczenia, zostało sporządzone przez D. W. osobiście. Tym samym skarżąca naruszyła zakaz wynikający z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", zgodnie z którym zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, przy odpowiednim zastosowaniu art. 175 § 2 P.p.s.a.

Ponadto w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji wyjaśnił, że zażalenie wniesione przez M. W., M. W. i J. W. podlegało odrzuceniu z uwagi na brak przymiotu strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jak podniesiono, z akt administracyjnych wynika, że nie zainicjowali oni postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonego postanowienia, ani też nie byli uczestnikami tego postępowania. Ze względu więc na niedopuszczalność wniesionego przez nich zażalenia, należało je odrzucić.

Na powyższe postanowienie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyli D. W. i M.W. podnosząc jedynie kwestie związane z wniesioną skargą.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Art. 194 § 4 P.p.s.a. w sposób jednoznaczny określa, iż zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, podkreślając jednocześnie, iż odpowiednie zastosowanie znajduje przepis art. 175 § 2 P.p.s.a., w którym określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. D. W., pomimo pouczenia udzielonego jej przez Sąd I instancji, sporządziła osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2007 r., którym została odrzucona skarga kasacyjna, również sporządzona osobiście przez stronę. Z akt sprawy nie wynika, aby D. W. była adwokatem lub radcą prawnym, ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 P.p.s.a. Zasadnym zatem było stanowisko Sądu I instancji, który uznał, iż zażalenie D. W. było niedopuszczalnym, zatem postanowienie o jego odrzuceniu odpowiada prawu.

W zakresie zaś odrzucenia przez Sąd I instancji zażalenia wniesionego przez M. W., podnieść należy, iż nie był on stroną postępowania, słusznie więc jego zażalenie jako wniesione przez osobę nieupoważnioną zostało odrzucone.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.