Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 sierpnia 2011 r.

Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2011 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek W. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na uchwałę Rady Powiatu Bytowskiego z dnia 30 marca 2009 r., w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie utworzenia spółki "Szpital Powiatu Bytowskiego" Sp. z o.o. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że przyznanie skarżącemu prawa pomocy nie było możliwe bowiem mimo wezwania skarżący nie przedstawił źródeł utrzymania przez co uniemożliwił obiektywną ocenę jego sytuacji materialnej. Przyznanie mu prawa pomocy nie byłoby więc zgodne z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.).

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł W. K. wyrażając tym samym swoje niezadowolenie z treści zaskarżonego orzeczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zasadą ogólną postępowania przez sądami administracyjnymi jest ponoszenie przez stronę kosztów tego postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (art. 199 ppsa). Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Orzeczenie w tej sprawie Sąd wydaje zatem na podstawie oświadczeń strony, mając na uwadze okoliczności podane w tym oświadczeniu i w razie potrzeby przedstawione przez stronę dowody.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, rozpoznając wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, wezwał go do wykazania źródeł utrzymania, co miało stanowić uzupełnienie oświadczenia odnośnie stanu majątkowego. Skarżący nie wyjaśnił swojej sytuacji materialnej i majątkowej. Brak wykazania podstawowych danych, jak wysokość osiąganych dochodów stanowiących źródło jego utrzymania czy brak wskazania z czego skarżący opłaca ciążące na nim należności powodują, iż nie można określić jego sytuacji materialno - finansowej, a co musi skutkować odmową przyznania prawa pomocy. Zasadnie zatem Sąd I instancji doszedł do przekonania, że uchylanie się skarżącego od nałożonego obowiązku szczegółowego wykazania, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym powoduje, że wniosek nie może być uwzględniony.

Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ppsa.